Ο Πλάτων, ο Παύλος, ο Χριστιανός, ο Έλληνας και η... κατάκτηση του ουρανού!!!

Βιωματικές Εξωτερικεύσεις του Νίκου Ράπτη

   Πρόσφατα έπεσε τυχαία στα χέρια μου ένα βιβλίο γραμμένο από το Νίκο Ράπτη, τον πρώην Προϊστάμενο της Β/θμιας Εκπαίδευσης Άρτας. Έχει τίτλο "Το θρησκευτικό βίωμα στον άνθρωπο. Από τον Πλάτωνα στο σημερινό έφηβο" και για να πω την αλήθεια μου προξένησε έκπληξη το θέμα, καθώς ενώ γνωρίζω τον άνθρωπο, δεν ήξερα ότι έχει ανησυχίες θρησκευτικού και φιλοσοφικού περιεχομένου...
   Το βιβλίο βασίζεται στις εξωτερικεύσεις του Πλάτωνα, σε όσα "εξομολογήθηκε" μέσα από τα έργα του, που αποκαλύπτουν το θρησκευτικό του βίωμα, όπου βίωμα είναι η εσωτερίκευση μιας γεμάτης από νόημα αλληλουχίας. Εξωτερίκευση-εσωτερίκευση, αλληλοσυγκρουόμενες έννοιες, που, όμως, ίσως να εξηγούν το κίνητρο συγγραφής του εν λόγω πονήματος και γι' αυτό τις συνταίριαξα στον υπότιτλο της ανάρτησης.
   Ο Νίκος Ράπτης γράφει κάτι, που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, :
   "Η διαφορά ανάμεσα στην πλατωνική αντίληψη και σ' αυτή του Παύλου έγκειται σε τούτο, ότι ο Παύλος περιμένει τη λύτρωση από τη χάρη του Θεού, ενώ ο Πλάτων βάζει τον ίδιο τον άνθρωπο να παλέψει για τη σωτηρία του. Και οι δύο όμως φρονούν ότι πρέπει να καταβάλλουμε όλες μας τις δυνάμεις για να μην υποδουλώσει το σώμα την ψυχή. Πρέπει να αγωνιστούμε σκληρά για να