Οι μεν, με το κεφάλι ψηλά και με το βλέμμα καθαρό, δεν κιότεψαν ούτε ακόμα και σε εκτελεστικά αποσπάσματα, οι δε, με τα κρυμμένα πρόσωπα, απογυμνώθηκαν από τη μαγκιά και τον τσαμπουκά τους, όταν βρέθηκαν στο κατώφλι του δικαστηρίου
Ξεφυλλίζοντας τις εφημερίδες της Τρίτης, το βλέμμα κόλλησε στις φωτογραφίες των ακροδεξιών τραμπούκων που επιτέθηκαν στον Γιάννη Μπουτάρη όταν οι τελευταίοι οδηγούνταν στον εισαγγελέα. Έχοντας σηκώσει τις μπλούζες τους, κάλυπταν τα πρόσωπά τους ώστε αυτά να μην καταγραφούν από τις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές. Πρόκειται για τα ίδια άτομα που το Σάββατο το απόγευμα και μέσα στο ασφαλές περιβάλλον του αφιονισμένου όχλου των ομοϊδεατών τους δεν είχαν κανένα πρόβλημα να χτυπούν, να κλωτσούν, να βρίζουν, να φτύνουν και να απειλούν τον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης με πρόσωπα ακάλυπτα, παρότι είχαν απέναντί τους δεκάδες δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ να τους καταγράφουν.
Αν πιστέψει κανείς τις απολογίες τους περί μετάνοιας για τα όσα σε μια “κακιά στιγμή” έπραξαν, θα μπορούσε να αποδοθεί το κρύψιμο του προσώπου τους σε ένα αίσθημα ντροπής. Αν τους πιστέψεις. Γιατί αν δεν τους πιστέψεις, θα έχεις απλώς να κάνεις με μια χούφτα θρασύδειλους νταήδες της οκάς, που φούσκωναν με υπερηφάνεια τα μπράτσα τους και επιδείκνυαν τα πρόσωπά τους εντός του όχλου και
Ξεφυλλίζοντας τις εφημερίδες της Τρίτης, το βλέμμα κόλλησε στις φωτογραφίες των ακροδεξιών τραμπούκων που επιτέθηκαν στον Γιάννη Μπουτάρη όταν οι τελευταίοι οδηγούνταν στον εισαγγελέα. Έχοντας σηκώσει τις μπλούζες τους, κάλυπταν τα πρόσωπά τους ώστε αυτά να μην καταγραφούν από τις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές. Πρόκειται για τα ίδια άτομα που το Σάββατο το απόγευμα και μέσα στο ασφαλές περιβάλλον του αφιονισμένου όχλου των ομοϊδεατών τους δεν είχαν κανένα πρόβλημα να χτυπούν, να κλωτσούν, να βρίζουν, να φτύνουν και να απειλούν τον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης με πρόσωπα ακάλυπτα, παρότι είχαν απέναντί τους δεκάδες δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ να τους καταγράφουν.
Αν πιστέψει κανείς τις απολογίες τους περί μετάνοιας για τα όσα σε μια “κακιά στιγμή” έπραξαν, θα μπορούσε να αποδοθεί το κρύψιμο του προσώπου τους σε ένα αίσθημα ντροπής. Αν τους πιστέψεις. Γιατί αν δεν τους πιστέψεις, θα έχεις απλώς να κάνεις με μια χούφτα θρασύδειλους νταήδες της οκάς, που φούσκωναν με υπερηφάνεια τα μπράτσα τους και επιδείκνυαν τα πρόσωπά τους εντός του όχλου και

