5 Σεπ 2019

Η πολιτική απάτη του Κυρ. Μητσοτάκη με τα πλεονάσματα

- Τόσο ηλίθιο θεωρούν τον κόσμο που βάζουν να τραβήξει κουπί!
- Ήρθε η ώρα να ανοίξει ο κόσμος τα μάτια του...


   Υποτίθεται ότι ο κ. Μητσοτάκης είναι υπέρ της μείωσης των πλεονασμάτων. Έτσι έλεγε προεκλογικά. Τώρα, μετεκλογικά, η μείωση των πλεονασμάτων έχει πάει περίπατο.
   Ο πρωθυπουργός είπε σαφέστατα ότι η Ελλάδα θα υλοποιήσει τους στόχους του 3,5% τουλάχιστον για φέτος και το 2020.
   Αν ο Κ. Μητσοτάκης ήθελε πραγματικά τη μείωση των πλεονασμάτων, θα αξιοποιούσε το εργαλείο που του παρέδωσε η προηγούμενη κυβέρνηση, μια πρόταση που χρησιμοποιούσε ως εγγύηση μέρος από το περίφημο «μαξιλάρι».
   Οι δανειστές συζητούσαν αυτή την πρόταση, αλλά ο Κ. Μητσοτάκης έσπευσε να την αποσύρει. Και από πάνω, μάς πουλάει και θράσος. Για τα ψηλά πλεονάσματα φταίει, λέει, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Και όχι το δικό του σικέ παιχνίδι, που αφαιρεί από την οικονομία της χώρας 1,8 δισ. παραπάνω φέτος και άλλα τόσα του χρόνου.
   Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος το τράβηξε ακόμα περισσότερο: Δεν θα πάμε, είπε, με τη διπλωματία της επαιτείας, αλλά με την διπλωματία της αξιοπιστίας.. Μπράβο, νιώσαμε περήφανοι τώρα. Καλύτερα σε δύο χρόνια με το σπαθί μας παρά από φέτος με διαπραγμάτευση. Τόσο ηλίθιο θεωρούν τον κόσμο που βάζουν να τραβήξει κουπί.
   Τι σημαίνει «αξιοπιστία»: ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα βάλει ένα τέταρτο Μνημόνιο στον εαυτό της και θα εκβιάζει την κοινωνία ότι δεν θα μειωθούν τα πλεονάσματα αν δεν πιαστούν οι στόχοι του. Την ίδια ώρα που θα δίνει φοροαπαλλαγές στον πλούτο, από τις επιχειρήσεις μέχρι τα σπίτια και τα μερίσματά τους. Και θα το κάνει «πουλώντας» έναν στόχο που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε σχεδόν πετύχει.
   Ήρθε η ώρα να ανοίξει ο κόσμος τα μάτια του.
το Κύριο Άρθρο στη σημερινή ΑΥΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια κάτω από κάθε ανάρτηση εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των αναγνωστών που τις δημοσιεύουν.
O "Τηλεβόας" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά προτιμά τα ελληνικά και όχι τα greeklish, το χιούμορ και όχι τις ύβρεις.
Επίσης, επειδή πιστεύει στη δύναμη του διαλόγου, αλλά όχι στην εμπαθή και στείρα αντιπαράθεση μόνο για το θεαθήναι, διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο.