Εικονική πραγματικότητα τα περί παραχώρησης του αεροδρομίου Ιωαννίνων

- «Για εμάς είναι στρατηγικό έργο για την ανάπτυξη της περιοχής, το αποδεικνύουμε έμπρακτα και το εντάσσουμε στο συνολικό σχέδιο ανάπτυξης των μεταφορών στη χώρα μας»
- «Ο σχεδιασμός για την ανάπτυξη της Ηπείρου δε γίνεται με ορίζοντα τις κάλπες αλλά την επόμενη 20ετία. Μόνο έτσι είναι σοβαρός και αποδοτικός»

   «Είναι απορίας άξιο πώς μια αυτονόητη απόφαση για συνολικό σχεδιασμό αξιοποίησης των αεροδρομίων της χώρας, έχει διαστρεβλωθεί και έχει μεταφραστεί σε διαδικασία παραχώρησης του αεροδρομίου Ιωαννίνων "Βασιλιάς Πύρρος"» αναφέρει ο γενικός γραμματέας Υποδομών και Μεταφορών Θάνος Βούρδας με αφορμή σχετικά δημοσιεύματα.
   «Η σημερινή κυβέρνηση και η σημερινή ηγεσία του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών είναι αυτή που αναβίωσε, υλοποίησε και ολοκληρώνει το βαλτωμένο από το 2007 έργο του εκσυγχρονισμού του Αεροδρομίου.
   Είναι αυτή που έλυσε, με πρωτοβουλία και του ίδιου του Πρωθυπουργού, κ. Αλέξη Τσίπρα, το ζήτημα της παροχής καυσίμων στο Αεροδρόμιο.
   Είναι αυτή που διαμορφώνει για πρώτη φόρα στη

Οι Φρανκενστάιν, τα Pokemon και οι άνοες

Αυτό το παιχνίδι μας φέρνει αντιμέτωπους με την πραγματικότητα των κοινωνιών μας: μας δείχνει την ανοησία της ζωής μας, την απουσία, την κενότητα, σ’ έναν κόσμο που διακρίνεται σε δημιουργούς ψευδών αναγκών και σε άνοες καταναλωτές

   Ζούμε στον πολιτισμό του Pokemon, στον πολιτισμό της εικονικής πραγματικότητας, αυτής που λογίζεται ως πραγματική πραγματικότητα, ζούμε πλέον στον παροξυσμό του φανταστικού. Αλλά καθώς το σκέφτομαι, ζούμε χειρότερα και από το φανταστικό, καθώς βιώνουμε το απόλυτο ψεύδος, που παρουσιαζόμενο ως αληθές, παραπέμπει στην «τύφλωση», στο να βλέπεις τον ήλιο τα μεσάνυκτα, δηλαδή στην «εξ-υπνη» τρέλα. Κι όλα αυτά μέσω του απόλυτου εμπαιγμού που φανερώνει τη δύναμη των νέων μέσων επικοινωνίας κι αυτών που τα κατέχουν και τα διαχειρίζονται.
   Γιατί είναι κοινός εμπαιγμός το πρόσχημα ότι κυνηγώντας ένα εικονικό τέρας «γνωρίζεις την πόλη σου». Γιατί όχι μόνο δεν γνωρίζεις την πόλη σου, αλλά και σκοτώνεσαι, καθώς δεν βλέπεις τίποτα μπροστά σου, εκτός από το κινητό. Ήδη πάρα πολλά ατυχήματα έχουν καταγραφεί σε ολόκληρο τον κόσμο.
   Το χειρότερο όλων είναι ότι στην παγίδα πιάνονται οι...

η συνέχεια του άρθρου του Γιώργου Χ. Παπασωτηρίου στο aRTInews