- Όχι μόνο οι μαθητές, αλλά και οι δάσκαλοι και οι καθηγητές και τα βιβλία
- Ποιος έλειπε;
- Αλέξης Τσίπρας: «Η αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, η εμβάθυνση του κοινωνικού ρόλου του σχολείου και η έξοδος από την κρίση, μας κάνουν να αισιοδοξούμε»
- Τα σημαντικά σημεία των δράσεων, οι αποφάσεις και παρεμβάσεις του υπουργείου Παιδείας, που άλλαξαν την εικόνα και έκαναν το αυτονόητο, πραγματικότητα
Σήμερα το πρωί, πρώτη μέρα της σχολικής χρονιάς, πήγα στο σχολείο να δω τα παιδιά μου, τα πρωτάκια, στην πρώτη τους μέρα στο Γυμνάσιο. Φεύγοντας, κουβαλούσαν και τα δυο μια ασήκωτη τσάντα με 27 βιβλία το καθένα.
Αυτονόητο; Ναι, αλλά, μόλις τα τελευταία 2 χρόνια, το αυτονόητο έγινε πράξη και φέτος ακόμη περισσότερο.
Εκεί που τα περίμενα, δεν μπόρεσα να μην "αναπολήσω" τις "ωραίες ημέρες", τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν "κατέστρεφε" την Ελλάδα, τότε, που τα παιδιά μου είχαν πάρει φωτοτυπίες, τις οποίες, όλως "τυχαίως", είχε εκτυπώσει η εταιρεία του συζύγου της υπουργού Παιδείας...
Αλλά,
δεν ήταν μόνο τα βιβλία στις θέσεις τους, ήταν και οι καθηγητές, ακόμα και αυτοί των ειδικοτήτων. Αλλά αυτά τα αυτονόητα δεν έγιναν από μόνα τους, πραγματοποιήθηκαν επειδή υπήρξε η πολιτική βούληση να γίνουν.
Μια βούληση, που, προφανώς, δεν είχαν οι προηγούμενοι, που ήταν -ευτυχώς-
οι μόνοι που έλειπαν. Και έλειπαν, επειδή υπήρξε η λαϊκή βούληση, σε απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις, να τους βάλει στο περιθώριο και να δώσει την ευκαιρία να ανθίσει ξανά η ελπίδα, ότι ο τόπος μας, ο λαός μας, αξίζει κάτι καλύτερο από το διεφθαρμένο σύστημα κακοδιαχείρισης και ρεμούλας.
Έλειπε όλος αυτός ο συρφετός, που τα σημαντικότερα κοινωνικά αγαθά, την υγεία και την παιδεία, τα έβλεπαν ως κόστος. Που, μέσα σε μια νύχτα απέλυσαν 2500 καθηγητές των ΕΠΑΛ και έκλεισαν τα σχολεία (με 40 νέα ξεκίνησε η φετινή σχολική χρονιά), που τα βιβλία τα έδιναν, αν τα έδιναν, γιατί υπήρχαν και οι φωτοτυπίες, αφού είχαν ξεκινήσει τα μαθήματα, που τα εκπαιδευτικά κενά έπαιρναν βδομάδες ή και μήνες να καλυφθούν, που οι καθηγητές ειδικοτήτων έμπαιναν στην τάξη τον χειμώνα.
Έλειπαν αυτοί που συστηματικά, με στόχευση, υποστελέχωναν, υποχρηματοδοτούσαν και απαξίωναν τη δημόσια παιδεία, την ίδια στιγμή που πρωτοστατούσαν στα εγκαίνια ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων των κολλητών τους. Κι ας είχαν οι σχολάρχες τους εκπαιδευτικούς σε συνθήκες εργασιακής γαλέρας. Κι ας απολύονταν η καθηγήτρια του "άριστου" ιδιωτικού σχολείου, επειδή έκανε το έγκλημα να πιάσει τον γιο του πρωθυπουργού να αντιγράφει και του μονόγραψε το γραπτό.
Και δεν είναι ότι έλειπαν οι ίδιοι, ως πρόσωπα, αυτό δεν έχει σημασία. Το σημαντικό είναι ότι
εξέλειπε η πολιτική που υπηρετούσαν.
Διότι, τελικά, ακόμα και σε συνθήκες οικονομικής κρίσης,
η παιδεία είναι η μεγαλύτερη επένδυση της χώρας, της κοινωνίας κι όποιος δεν το καταλαβαίνει, όποιος το σαμποτάρει, είναι ή βλάκας ή πονηρός κι έχει άλλα στο νου του...
Ο πρωθυπουργός
Αλέξης Τσίπρας ήταν σαφής στο σημερινό του
μήνυμα: «Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και στο πιο ορεινό χωριό και στο πιο απομακρυσμένο νησί, το κουδούνι χτύπησε στην ώρα του για όλα τα παιδιά
Η αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, η εμβάθυνση του κοινωνικού ρόλου του σχολείου και η έξοδος από την κρίση, μας κάνουν να αισιοδοξούμε. Με τους εκπαιδευτικούς στη θέση τους και τα σχολειά μας χωρίς σοβαρά προβλήματα. Εύχομαι σε όλες και όλους καλή σχολική χρονιά».
Για του λόγου το αληθές και επειδή, όσο βούληση και να υπάρχει,
τίποτα δεν γίνεται, χωρίς σύστημα και προγραμματισμό, δημοσιεύω δυο κείμενα που έπεσαν στα χέρια μου, από το υπουργείο Παιδείας και περιγράφουν το μεν ένα τα
σημαντικά σημεία των δράσεων του υπουργείου και το άλλο τις
αποφάσεις και παρεμβάσεις για τη σχολική χρονιά 2017-18, που άλλαξαν την εικόνα και
έκαναν το αυτονόητο, πραγματικότητα.
Διαβάστε: