Γεροβασίλη: Ο καβγάς έγινε viral και δεν είναι για το πάπλωμα! Είναι για το δημόσιο χρήμα, τη λογοδοσία, τον πλουραλισμό

- H ανταπόκριση από την πλευρά των πολιτών υπήρξε μεγάλη, γιατί οι πολίτες αντιλαμβάνονται τι γίνεται
- Η κυβέρνηση ας πάψει να θεωρεί πως ό,τι και να κάνει βρίσκεται στο απυρόβλητο. Γιατί απατάται.
- Ο δρόμος των συμπράξεων και προγραμματικών συγκλίσεων ανάμεσα στην Αριστερά και τη σοσιαλδημοκρατία είναι επιλογή μας σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι δρόμος τον οποίο όχι μόνο προτείνουμε αλλά θεωρούμε ότι επιβάλλεται για τη χώρα μας και για την Ευρώπη συνολικά

Παρέμβαση της Όλγας Γεροβασίλη, Γραμματέα της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ, βουλευτή Άρτας, στο Α’ Πρόγραμμα και στον Αλφόνσο Βιτάλη

  Η σοσιαλδημοκρατία φαίνεται να μαθαίνει και σήμερα κάνει στροφή στην Ευρώπη 
   Mε αφορμή την σημερινή επέτειο συντριπτικής νίκης του Μιτεράν στη Γαλλία το 1981 ο δημοσιογράφος κάλεσε την Όλγα Γεροβασίλη να σχολιάσει την πορεία που πρόκειται να ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τις επιλογές που πρόκειται να κάνει ως προς τη διεύρυνσή του. Η Γραμματέας της της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ θύμισε ότι μετά από εκείνη την περίοδο η σοσιαλδημοκρατία παρεξέκλινε της πορείας της, ταυτίστηκε συχνά με το νεοφιλελευθερισμό και για πολλά χρόνια δεν έπαιξε το ρόλο της. Έτσι η Ευρώπη βυθίστηκε σε πολιτικές λιτότητας, με όλα τα προβλήματα που ήρθαν στη χώρα μας αργότερα, με μεγάλη ένταση.
   Σήμερα βλέπουμε μία στροφή της σοσιαλδημοκρατίας, με τα παραδείγματα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, όπου έχουν δημιουργηθεί συμπράξεις, συνεργασίες με προγραμματικές συγκλίσεις δυνάμεων της αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας.

  Ο δρόμος των συμπράξεων και προγραμματικών συγκλίσεων ανάμεσα στην Αριστερά και τη σοσιαλδημοκρατία είναι επιλογή μας σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο
   Είναι δρόμος τον οποίο όχι μόνο προτείνουμε αλλά θεωρούμε ότι επιβάλλεται για τη χώρα μας και για την Ευρώπη συνολικά. Από τον περσινό Ιούλιο ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε ως ο μεγάλος φορέας της δημοκρατικής παράταξης, του δημοκρατικού κόσμου.
   Το επόμενο διάστημα επανεκκινούν όλες οι διαδικασίες της διεύρυνσης και όλων των αναγκαίων αλλαγών με την παρουσίαση

Αλέξης Τσίπρας: Η πρόκληση δεν είναι να πάμε την Αριστερά πιο κοντά στην Σοσιαλδημοκρατία, αλλά να φέρουμε την Σοσιαλδημοκρατία πιο κοντά στην Αριστερά - VIDEO

Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ πρόκληση για αριστερές απαντήσεις σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο

   «Η πρόκληση δεν είναι να πάμε την Αριστερά πιο κοντά στην Σοσιαλδημοκρατία, αλλά να φέρουμε την Σοσιαλδημοκρατία πιο κοντά στην Αριστερά», τόνισε κερδίζοντας τα χειροκροτήματα του κοινού ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας στη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο φεστιβάλ του «Κινήματος Δημοκρατικών Προοδευτικών - Άρθρο1» στη Ρώμη με την παρουσία των δημοσιογράφων Λούκα Τελέζε και Θεόδωρου Ανδρεάδη Συγγελάκη.

   Ο Α. Τσίπρας υποβλήθηκε σε ένα είδος «ανάκρισης» για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, ενώ ο ίδιος άφησε αιχμές κατά το ρατσισμού και του «σαλβινισμού», αναπτύσσοντας την ιδέα για τη δημιουργία ενός νέου μαζικού κόμματος και αναφέρθηκε στις σχέσεις του με την Ευρωπαϊκή Αριστερά, τη Σοσιαλδημοκρατία και τους Πράσινους.
   Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στη

Αλ. Τσίπρας: Σοσιαλδημοκράτες και Αριστερά πρέπει να συναντηθούν για να ανακόψουν την επέλαση της ακροδεξιάς - VIDEO

- Δεκτός με χειροκροτήματα ο Αλέξης Τσίπρας στο συνέδριο του SPD
- Το μήνυμα πως είναι η ώρα ιστορικών αποφάσεων για τις προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης, ενόψει των ευρωεκλογών και ενάντια στην ακροδεξιά επέλαση έστειλε στην ομιλία του

   "Επιτυχία για μια αριστερή δύναμη δεν είναι απλά η έξοδος από τη κρίση, αλλά η έξοδος από τη κρίση με τη κοινωνία όρθια και με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για τους πιο αδύναμους, τους φτωχούς, τη μεσαία τάξη, τους εργαζόμενους, τους νέους", τόνισε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, κατά την ομιλία του στο συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD) στο Βερολίνο.
   "Αρα, λοιπόν, άλλο πράγμα η επιτυχία αν τη

Άλλος για Μπούλμαν τράβηξε κι άλλη για Βενιζέλο

Οι παροτρύνσεις για προοδευτικό μέτωπο ...και η απάντηση Γεννηματά

   Παρ' ότι προσκεκλημένη, η Φ. Γεννηματά επιλέγει να απουσιάσει από την εκδήλωση με ομιλητή τον Ούντο Μπούλμαν στην Αθήνα, την Τετάρτη το βράδυ. Στο “πόδι” της στέλνει αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ έτοιμη για “καβγά” με τον επικεφαλής της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.
   Ο Μπούλμαν αποφεύγει υποδειγματικά διαδοχικές ερωτήσεις - παγίδες και πιέσεις να κατατάξει τον ΣΥΡΙΖΑ στις “λαϊκιστικές” δυνάμεις. Αποκορύφωμα των ελιγμών του στην Αίγλη του Ζαππείου, η απάντηση: “Δεν μου αρέσουν οι ΑΝ.ΕΛΛ.. Αλλά έρχομαι από μια χώρα όπου τους κανόνες έβαζε ο Σόιμπλε, που θεωρούσε καλή τη Ν.Δ. Γιατί τώρα να πω ότι ήταν καλή η Ν.Δ., που ήταν μέρος του προβλήματος;”. Ο Μπούλμαν, αν ήθελε να κάνει

Κίνημα Αλλαγής: Η Φώφη Γεννηματά και οι... δεξιοί ελέφαντες στο δωμάτιο

Δεν κρύβεται κάτω απ’ το χαλί ότι συνεχίζει να παραβλέπει σκοπίμως τους πολλούς και μεγάλους ελέφαντες που κατακλύζουν το δωμάτιο του νέου φορέα

   Το Κίνημα Αλλαγής αποτίμησε θετικά το γεγονός ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα στην Ισπανία αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση και η Φ. Γεννηματά σχολίασε ότι η επιτυχία του Πέδρο Σάντσεθ “έφερε ξανά την ελπίδα στην Ισπανία και στην Ευρώπη και αισιοδοξία σε όλους μας”. Με τον ένθερμο χαιρετισμό της πρωθυπουργοποίησης του αρχηγού του PSOE η επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής μοιάζει να αποζητά μερίδιο από την αίγλη του νικηφόρου παραδείγματος της ισπανικής σοσιαλδημοκρατίας προκειμένου να το αναγάγει σε οιωνό - παρακαταθήκη ενός καλύτερου μέλλοντος για την πορεία του ΚΙΝ.ΑΛΛ., δηλαδή της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας / κεντροαριστεράς. “Εκείνοι τα κατάφεραν, είναι θέμα χρόνου να το κάνουμε κι εμείς”, μοιάζει να λέει στις πίσω

H Αριστερά το μέλλον της Ευρώπης

Το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα στην Ευρώπη, που από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 βασίστηκε στην προγραμματική συναίνεση Δεξιάς - Σοσιαλδημοκρατίας, φαίνεται να καταρρέει

   Η πτώση της Δεξιάς στην Ισπανία, υπό το βάρος πρωτοφανών οικονομικών σκανδάλων, άνοιξε τον δρόμο για κυβέρνηση Σοσιαλιστών. Παράλληλα ανοίγει και τον δρόμο για σοβαρές πολιτικές ανακατατάξεις και δημιουργία προοδευτικής πολιτικής πλειοψηφίας. Αξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι ο νέος πρωθυπουργός της Ισπανίας, ο Πέδρο Σάντσεθ, δεν προέρχεται από το παραδοσιακό πολιτικό κατεστημένο των Ισπανών Σοσιαλιστών. Εξελέγη από την κομματική βάση, με την εντολή να σπάσει την παραδοσιακή συναίνεση του PSOE με τη Δεξιά και να στρέψει το κόμμα σε μια αριστερή κατεύθυνση.
   Έτσι, η Ισπανία είναι, πλέον, η τρίτη χώρα του ευρωπαϊκού Νότου, μετά την Πορτογαλία και την Ελλάδα, που αποκτά κυβέρνηση με ξεκάθαρο προοδευτικό προσανατολισμό. Την ίδια στιγμή, το

Η μοναξιά του Τσίπρα τελείωσε

- Το κύμα της αμφισβήτησης του νεοφιλελεύθερου καλβινισμού διογκώνεται, με διάφορες μορφές
- Το 2018 δεν είναι 2015. Κι αυτό μπορεί να μας κάνει όλους πιο αισιόδοξους...

   Πάει κι ο της Ισπανίας Ραχόι. Ένας πιστός λιγότερος για το Βερολίνο, που βλέπει τους «δικούς του» στην Ευρώπη να αποδεκατίζονται. Μπορεί βέβαια να υποθέσει κανείς ότι ο έκπτωτος Ισπανός πρωθυπουργός θα είναι ευτυχισμένος αν δεν καταλήξει σε κάποια ισπανική φυλακή με όσα του καταλογίζουν οι εισαγγελείς. Διότι, σε περίοδο κρίσης και φτώχειας, το αδελφό κόμμα της Ν.Δ. και ο φίλος του Κυριάκου Μητσοτάκη κοίταζαν, σύμφωνα με την ισπανική Δικαιοσύνη, τα καλά και συμφέροντα. Φώναζαν για τη βίλα του Ιγκλέσιας, αλλά φρόντισαν να αρμέξουν από το δημόσιο ταμείο το αντίτιμο για εκατό βίλες. Μαζί με τις πισίνες. Α, και φυσικά καταγγέλλουν σκευωρίες. Δεξιά τεχνογνωσία!
   Μια χαιρεκακία, όσο να 'ναι, δικαιολογείται. Γιατί μας

Για την κρίση/σύγκρουση στο εσωτερικό των κυρίαρχων ελίτ

Η συγκρότηση προοδευτικών πολιτικών πλειοψηφιών διεθνώς, από συμμαχίες της αριστεράς με εκείνη την σοσιαλδημοκρατία που θα ξεκολλήσει από το άρμα του νεοφιλελευθερισμού, είναι ένα είδος ΤΙΝΑ μέσα στη συγκυρία, αποτελεί την μόνη αντίπαλη δύναμη με πραγματική προοπτική απέναντι στον νέο εθνικισμό

   Το κενό πολιτικής ηγεμονίας σε ΕΕ και ΗΠΑ έχει μετατραπεί πια σε εσωτερική κρίση και σκληρή σύγκρουση των κυρίαρχων ελίτ. Οι αντιθέσεις που προκάλεσε η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση οδήγησαν στη διαμόρφωση δυο ξεκάθαρα διακριτών και αντιτιθέμενων μεταξύ τους πόλων.
   Από τη μια είναι εκείνο το τμήμα του κεφαλαίου που θέλει να βάλει φραγμούς στην παγκοσμιοποίηση και να προστατεύσει την παραγωγή στην ιστορική Δύση και βέβαια πρώτιστα στις ΗΠΑ. Θεωρώντας σαν μείζονα απειλή τα Κινεζικά και τα γερμανικά εμπορικά πλεονάσματα. Ο προστατευτισμός των Trumponomics στη συνέχεια θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα αμερικάνικου τύπου μερκαντιλισμό. Πολιτικά εκφράζεται στον νέο ακροδεξιό λαϊκισμό που “πουλάει” στους άνεργους και φτωχοποιημένους την υπόσχεση προστασίας των θέσεων απασχόλησης τους με τον εμπορικό προστατευτισμό αλλά και τους ρατσιστικούς φραγμούς στα σύνορα.
   Από την άλλη είναι τα κεφάλαια που