Από μια εργαζόμενη υπό... κατάργηση
Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη
εντύπωση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Δευτέρας, ήταν τα λόγια της προϊσταμένης του Βρεφονηπιακού Σταθμού που διατηρεί η Εργατική Εστία, στις
Εργατικές Κατοικίες Άρτας, της
Αναστασίας Τσώλα.
Η
περίεργη, για να μην πω
ύποπτη, κατάργηση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας, είναι γνωστό ότι θα προκαλέσει
αλυσιδωτές "παράπλευρες απώλειες" και δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που να μπορεί να δώσει έναν
λόγο που να πείθει για τις αιτίες της διαφαινόμενης κατάργησης.
Πολλές φορές όμως τα αυτονότητα "χάνουν" την σημασία τους και μπορεί ακόμα-ακόμα να ακούγονται σαν "κλισέ",
η κραυγή όμως της Αναστασίας Τσώλα δεν ήταν τέτοια. Δεν ζήτησε απλά ένα ψήφισμα συμπαράστασης στον δίκαιο αγώνα τους, δεν μίλησε γενικά για Οργανισμούς, αριθμούς, ισολογισμούς, οικόπεδα, κατοικίες, εισιτήρια.
Ζήτησε την προστασία της προσωπικής υπόστασής τους. Αυτή η πολύ καλή -είμαι πια βέβαιος- υπάλληλος, είναι τόσο πολύ
ταυτισμένη με την δουλειά της, με το έργο που προσφέρει, που είπε: "
ΜΑΣ καταργούνε, βοηθήστε μας
να μην ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΜΕ".
Εμείς,
οι άνθρωποι, όχι οι Οργανισμοί