«Βόμβα» ΕΟΔΥ στην κυβέρνηση - Αποκάλυψη «παράλληλου συστήματος» καταγραφής κρουσμάτων

- «Έγκλημα στην καταγραφή των κρουσμάτων» / «Παράλληλο σύστημα με ιδιωτική εταιρεία έστησε ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ»

- Τα δημοσιεύματα της «Κυριακάτικης Δημοκρατίας» και του «Βήματος της Κυριακής» βάζουν «φωτιά» στην κυβέρνηση

- Έντονος προβληματισμός για την αξιοπιστία των στοιχείων που δίνονται καθημερινά στη δημοσιότητα και αποτελούν τη βάση για τις προτάσεις των λοιμωξιολόγων

- ΣΥΡΙΖΑ: «Εγκληματικές οι ευθύνες του κ. Μητσοτάκη, σε γνώση του Μαξίμου το παράλληλο σύστημα του ΕΟΔΥ»

- ΚΙΝΑΛ: Δεν έχουν το θάρρος ούτε να αναλάβουν τις ευθύνες τους

   Εν μέσω «πολέμου» με τον κορωνοϊό και τους νεκρούς να ξεπερνούν πλέον σε καθημερινή βάση τους 100 και τα θύματα συνολικά να αγγίζουν τα 2223, δυο κυριακάτικα δημοσιεύματα εφημερίδων βάζουν «φωτιά» στην κυβέρνηση μέσω ΕΟΔΥ. 

   Τα δημοσιεύματα αυτά δημιουργούν έντονο προβληματισμό για την αξιοπιστία των στοιχείων που δίνονται καθημερινά στη δημοσιότητα και αποτελούν τη βάση των προτάσεων των επιδημιολόγων. Το ζήτημα αυτό έχει προκαλέσει ρήγματα στη σχέση των επιστημόνων και της κυβέρνησης και ήδη αναζητούνται ευθύνες. 

   Ειδικότερα, τόσο στο δημοσίευμα της Κυριακάτικης Δημοκρατίας, όσο και σε αυτό του Βήματος της Κυριακής, γίνεται λόγος για ένα

ΜΜΕ εξαγορασμένα και αναξιόπιστα

Ενημέρωση εξαρτώμενη από κυβερνητικά «δωράκια», αναξιόπιστη, προβληματική, ύποπτη και κυρίως «απέναντι» από τη βασική αποστολή της, που δεν είναι άλλη από την άσκηση ελέγχου της εξουσίας

   Δύο βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί κάθε μέσο ενημέρωσης είναι η ανεξαρτησία από το κράτος και από τα κάθε είδους οικονομικά συμφέροντα. Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να θεωρηθεί ότι παρέχει αξιόπιστη και έντιμη ενημέρωση. Δεν λέω αντικειμενική, γιατί ο όρος αυτός εγείρει πολλές συζητήσεις. Η προσέγγιση της αλήθειας γίνεται πάντα υπό κάποια προοπτική και πάντα με τους περιορισμούς που επιβάλλουν η θέση, οι απόψεις, οι εμμονές και η ιδεολογία των δημοσιογράφων του.
   Ωστόσο, σήμερα η πλειονότητα των ΜΜΕ διεθνώς ανήκει σε γιγαντιαίους επιχειρηματικούς ομίλους ή μεγιστάνες του πλούτου, οι οποίοι τα ποδηγετούν με τη «γραμμή» τους υπηρετώντας αποκλειστικά τα δικά τους καιροσκοπικά οικονομικά συμφέροντα. Και φυσικά δεν μιλώ για χώρες όπου τα ΜΜΕ είναι άμεσα ή έμμεσα ελεγχόμενα από το κράτος και τους ηγέτες, οι οποίοι τους επιβάλλουν τι μπορούν και τι δεν μπορούν να πουν ή να γράψουν.
   Σήμερα στην Ελλάδα έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση –την οποία η σημερινή κυβέρνηση έχει φτάσει στις ακραίες της συνέπειες– που θα μπορούσαμε να αποδώσουμε με τον όρο «πολυφωνική μονοφωνία». Δηλαδή υπάρχουν δεκάδες (για να μην πω εκατοντάδες) μέσα ενημέρωσης –κάτι που παραπέμπει τυπικά σε πλουραλισμό– τα οποία όμως εκπέμπουν όλα το ίδιο μήνυμα χρησιμοποιώντας διαφορετικές (;) εκφράσεις. Το μήνυμα αυτό συνοψίζεται στον εξωραϊσμό της κυβερνητικής πολιτικής και στο λιβάνισμα του πρωθυπουργού με όρους προσωπολατρίας τύπου Βόρειας Κορέας.
   Σχεδόν όλα τα Μέσα ανήκουν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο σε επιχειρηματίες φίλα προσκείμενους στη Νέα Δημοκρατία ή σε ανθρώπους που εξαρτούν είτε την επιβίωση είτε το «παντεσπάνι» τους από το δημόσιο χρήμα. Χρήμα το οποίο η κυβέρνηση σκορπίζει αφειδώς για να

Άλλα έταζε και άλλα κάνει ο Μητσοτάκης: Στις καλένδες η μείωση των πλεονασμάτων

Εξελέγη με «σημαία» τη μείωσή τους - Σήμερα την παραπέμπει στις "καλένδες" και ακυρώνει την διαπραγμάτευση της προηγούμενης κυβέρνησης για πλεονάσματα 2,5% από το 2020

   Ρεσιτάλ υποκρισίας δίνει η κυβέρνηση στον απόηχο της αθέτησης της προεκλογικής δέσμευσης της Ν.Δ. για μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων.
   Αν ήθελε την μείωση των πλεονασμάτων ο Κυρ. Μητσοτάκης θα αξιοποιούσε το «μαξιλάρι» που του άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση ως εγγύηση.
   Αν ήθελε την μείωση των πλεονασμάτων θα αξιοποιούσε επίσης την θετική δήλωση της Κριστίν Λαγκάρντ που τάχθηκε υπέρ της μείωσης τους.
   Αν ήθελε την μείωση των πλεονασμάτων θα έθετε το θέμα στους ξένους ηγέτες με τους οποίους συναντήθηκε.
   Αντ’ αυτού «σερβίρουν» τη ρήση περί «διπλωματία της επαιτείας» και τη «διπλωματία της αξιοπιστίας» που δήθεν υπηρετούν.
   Η αλήθεια είναι ότι, όπως επισημαίνει σήμερα