- Ξέρουν όλοι. Το βλέπεις στο άδειο βλέμμα...
- Μόνο ένας μέσα σε όλη την αίθουσα περιχαρής, με το πηγούνι προτεταμένο, το βλέμμα… εκεί ψηλά στον Υμηττό και το ύφος της Μαντάμ Σουσούς
Πρόσωπα σκαμμένα από την κατήφεια της έλλειψης εξουσίας. Πρώτη φορά χωρίς κουτάλα. Πρώτη φορά με αρχηγό εξωγήινο, που να μη δίνει την παραμικρή προοπτική επιστροφής στην κουτάλα. Συνέδριο ΝΔ. Πρώτη φορά μαζεμένοι σε μία αίθουσα τόσοι ζάπλουτοι, τόσο χρεοκοπημένοι.
Τους έβλεπα έτσι παρατεταγμένους. Ο ένας δίπλα στον άλλο, όλοι οι πρώην πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας, όλα τα μεγάλα στελέχη στις πρώτες σειρές του συνεδρίου του κόμματος.
Τόσο κουρασμένοι. Τόσο ανέλπιδοι. Τόσο άδεια βλέμματα. Θαρρείς και η τελευταία νέα ιδέα που τους είχε περάσει από το μυαλό ήταν αιώνες πριν.
Κι εκείνη η απελπισία στο βλέμμα όταν σηκώθηκε ο πρόεδρος να μιλήσει… Έλεγαν από μέσα τους «ποιος ξέρει τι κοτσάνα θα πει πάλι». Και είπε, δεν το απέφυγε. Από «τα μέσα μας Εξάρχεια» μέχρι το
- Μόνο ένας μέσα σε όλη την αίθουσα περιχαρής, με το πηγούνι προτεταμένο, το βλέμμα… εκεί ψηλά στον Υμηττό και το ύφος της Μαντάμ Σουσούς
Πρόσωπα σκαμμένα από την κατήφεια της έλλειψης εξουσίας. Πρώτη φορά χωρίς κουτάλα. Πρώτη φορά με αρχηγό εξωγήινο, που να μη δίνει την παραμικρή προοπτική επιστροφής στην κουτάλα. Συνέδριο ΝΔ. Πρώτη φορά μαζεμένοι σε μία αίθουσα τόσοι ζάπλουτοι, τόσο χρεοκοπημένοι.
Τους έβλεπα έτσι παρατεταγμένους. Ο ένας δίπλα στον άλλο, όλοι οι πρώην πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας, όλα τα μεγάλα στελέχη στις πρώτες σειρές του συνεδρίου του κόμματος.
Τόσο κουρασμένοι. Τόσο ανέλπιδοι. Τόσο άδεια βλέμματα. Θαρρείς και η τελευταία νέα ιδέα που τους είχε περάσει από το μυαλό ήταν αιώνες πριν.
Κι εκείνη η απελπισία στο βλέμμα όταν σηκώθηκε ο πρόεδρος να μιλήσει… Έλεγαν από μέσα τους «ποιος ξέρει τι κοτσάνα θα πει πάλι». Και είπε, δεν το απέφυγε. Από «τα μέσα μας Εξάρχεια» μέχρι το




