Το tweet της Όλγας Γεροβασίλη για το ξέπλυμα των ταγμάτων εφόδων

Όσοι αποκαλούν τα "τάγματα εφόδου" "πολίτες" και "πατριώτες", αυτοί ξεπλένουν συνειδητά το φασισμό

   Για τα επεισόδια στην Πτολεμαΐδα μίλησε η υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Όλγα Γεροβασίλη, στην εκπομπή FOCUS, με τον Πάνο Χαρίτο, στην ΕΡΤ, αναφέροντας ότι «Όσοι αποκαλούν τα "τάγματα εφόδου" "πολίτες" και "πατριώτες", αυτοί ξεπλένουν συνειδητά το φασισμό» και τονίζοντας ότι «Αυτοί που πήγαν στην Πτολεμαΐδα πήγαν για πόλεμο, χρησιμοποιώντας τα κοντάρια της σημαίας για όπλα. Οι πολίτες της Πτολεμαΐδας, οι πολίτες της Κοζάνης δεν ήταν εκεί, τους γύρισαν την πλάτη. Οι πολίτες της Πτολεμαΐδας ήταν στη Σχολή Πυροσβεστών, όπου πάνω από 500 άνθρωποι παραβρέθηκαν στη συγκινητική τελετή αποφοίτησης των πρώτων Πυροσβεστών από τη Σχολή, ένα γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό για την περιοχή».
   Ταυτόχρονα, η κ. υπουργός κάλεσε το πολιτικό σύστημα και τους δημοσιογράφους να μην ξεπλένουν τέτοιους ανθρώπους.
   Η κ. Γεροβασίλη έγραψε στον προσωπικό της λογαριασμό στο twitter:

Μια ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε πραγματικούς πατριώτες και θρασύδειλους φασίστες

Οι μεν, με το κεφάλι ψηλά και με το βλέμμα καθαρό, δεν κιότεψαν ούτε ακόμα και σε εκτελεστικά αποσπάσματα, οι δε, με τα κρυμμένα πρόσωπα, απογυμνώθηκαν από τη μαγκιά και τον τσαμπουκά τους, όταν βρέθηκαν στο κατώφλι του δικαστηρίου

   Ξεφυλλίζοντας τις εφημερίδες της Τρίτης, το βλέμμα κόλλησε στις φωτογραφίες των ακροδεξιών τραμπούκων που επιτέθηκαν στον Γιάννη Μπουτάρη όταν οι τελευταίοι οδηγούνταν στον εισαγγελέα. Έχοντας σηκώσει τις μπλούζες τους, κάλυπταν τα πρόσωπά τους ώστε αυτά να μην καταγραφούν από τις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές. Πρόκειται για τα ίδια άτομα που το Σάββατο το απόγευμα και μέσα στο ασφαλές περιβάλλον του αφιονισμένου όχλου των ομοϊδεατών τους δεν είχαν κανένα πρόβλημα να χτυπούν, να κλωτσούν, να βρίζουν, να φτύνουν και να απειλούν τον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης με πρόσωπα ακάλυπτα, παρότι είχαν απέναντί τους δεκάδες δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ να τους καταγράφουν.
   Αν πιστέψει κανείς τις απολογίες τους περί μετάνοιας για τα όσα σε μια “κακιά στιγμή” έπραξαν, θα μπορούσε να αποδοθεί το κρύψιμο του προσώπου τους σε ένα αίσθημα ντροπής. Αν τους πιστέψεις. Γιατί αν δεν τους πιστέψεις, θα έχεις απλώς να κάνεις με μια χούφτα θρασύδειλους νταήδες της οκάς, που φούσκωναν με υπερηφάνεια τα μπράτσα τους και επιδείκνυαν τα πρόσωπά τους εντός του όχλου και