Lockdown έως τον Φεβρουάριο με αντίβαρο τη διαρκή προβολή της προσδοκίας του εμβολίου

- Το κυβερνητικό αδιέξοδο, ο μονόδρομος της παράτασης, το κριτήριο του πολιτικού κόστους, η νεκρή αγορά και οι φόβοι ότι, σχεδόν για το μισό δυναμικό του ιδιωτικού τομέα της χώρας, οι ελπίδες και ο προσδοκίες μπορεί να έχουν τελειώσει πολύ πριν έρθει το εμβόλιο

- Τι ρόλο έπαιξαν τα εκλογικά προπύργια της Ν.Δ. στη Β. Ελλάδα στην απόρριψη της εισήγησης «είναι άδικο να πληρώνει η Ήπειρος την υγειονομική κρίση της Θεσσαλονίκης»

   Mε 100 νεκρούς την ημέρα και με τετραψήφιο αριθμό κρουσμάτων κορονοϊού μετά από πέντε εβδομάδες lockdown, η κυβέρνηση είχε μόνον δύο επιλογές: Να πάει σε γεωγραφική διαφοροποίηση και να ανοίξει την οικονομία μόνον στις «καθαρές» περιοχές της χώρας ή να παρατείνει το καθολικό lockdown.

   Επέλεξε το δεύτερο, ομολογώντας διπλή αδυναμία: Την αδυναμία του κλονισμένου ΕΣΥ να ανταπεξέλθει ακόμη και στην παραμικρή νέα έξαρση της πανδημίας, και την δική της αδυναμία – για πολλοστή φορά – να βγει μπροστά από την κρίση με στοχευμένο και συντεταγμένο σχέδιο.

   Στην πραγματικότητα, σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος η αδυναμία συνοδεύεται – επίσης για πολλοστή φορά – και από καθαρή πολιτική σκοπιμότητα.

   Η πρόταση για γεωγραφικό διαχωρισμό σε ζώνες χαμηλότερου και υψηλότερου κινδύνου μπήκε, σύμφωνα με απολύτως ασφαλείς πληροφορίες, στο τραπέζι την περασμένη εβδομάδα από τους ίδιους τους επιδημιολόγους. Υπήρξαν μέλη της επιτροπής Τσιόδρα που εισηγήθηκαν

ΣΥΡΙΖΑ: Βήμα προς τον ορθολογισμό το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης άδειασε σήμερα τους ακραίους του κόμματος του

- Ωστόσο, όταν είσαι Πρωθυπουργός και έχεις ευθύνη για τη Δημόσια Υγεία όλων των πολιτών, δεν αρκούν οι παραινέσεις αλλά απαιτούνται αποφάσεις. Όπως -ορθώς- αποφάσισε για σχολεία, ΚΑΠΗ, αθλητικούς χώρους κλπ
- Δεν είναι θέμα ευσέβειας και ατομικής πίστης, αλλά κατεπείγουσας προστασίας της δημόσιας Υγείας και των πολιτών. Είναι αδιανόητο σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή η κυβέρνηση να πορεύεται με κριτήριο «ισορροπίες» και το όποιο πολιτικό κόστος

   Συνιστά αναμφίβολα βήμα προς τον ορθολογισμό το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης άδειασε σήμερα τους ακραίους του κόμματος του, που όλες τις προηγούμενες μέρες χαρακτήριζαν «άπιστους» τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ή παρακινούσαν τους πιστούς να μεταλάβουν άφοβα.
   Ωστόσο, όταν είσαι Πρωθυπουργός και έχεις ευθύνη για τη Δημόσια Υγεία όλων των πολιτών, δεν αρκούν οι παραινέσεις αλλά απαιτούνται αποφάσεις.
   Η κυβέρνηση τις προηγούμενες μέρες αποφάσισε - ορθώς - να αποτρέψει τις μαζικές συναθροίσεις, αναστέλλοντας τη λειτουργία σχολείων, πανεπιστημίων, φροντιστηρίων, ΚΑΠΗ, αθλητικών χώρων.
   Δεν περιορίστηκε σε παραινέσεις, προχώρησε σε αποφάσεις.
   Γιατί λοιπόν δεν αποφασίζει

Προσφυγικό: Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη «διαγράφει» από τον χάρτη τα νησιά

Επιλογή που υπαγορεύθηκε από ψυχρό και εκλογικό υπολογισμό η απόφαση της κυβέρνησης ΝΔ να φτάσει στα άκρα την σύγκρουση στα νησιά

   Στο αδιέξοδο του προσφυγικού η κυβέρνηση επέλεξε την σύγκρουση με το χαμηλότερο πολιτικό κόστος. ‘Ηταν μια επιλογή κυνική, κομμένη και ραμμένη σε «μοντέλο Μέρκελ». ‘Η αλλιώς, κι όπως το προσδιορίζει χαρακτηριστικά έμπειρο στέλεχος του ΚΙΝΑΛ – και όχι του ΣΥΡΙΖΑ», «ό,τι έκανε η Ευρώπη στην Ελλάδα με το προσφυγικό, το κάνει τώρα η Ελλάδα στα νησιά: Η Ευρώπη αποφάσισε να κάνει την Ελλάδα πάρκινγκ προσφύγων, και το ελληνικό κράτος αποφασίζει τώρα να κάνει τα νησιά αποθήκες ψυχών».
   Πρόκειται για μια επιλογή που υπαγορεύθηκε από ψυχρό και εκλογικό υπολογισμό: Η αποσυμφόρηση των νησιών προϋποθέτει μεταφορά ικανού αριθμού προσφύγων και μεταναστών στην ενδοχώρα. Και αυτή η μεταφορά προϋποθέτει σύγκρουση με τους

Ψηφίζουν σήμερα αυτά που θέλουν να ξηλώσουν αύριο

Μουρμουρίζοντας και βρίζοντας, αλλά τα ψήφισε. Επειδή το πολιτικό κόστος για τη ΝΔ, που σχεδιάζει να κόψει όλα τα κοινωνικά μέτρα, θα ήταν πολύ μεγαλύτερο αν τα καταψήφιζε

   Ψήφισε λοιπόν τα θετικά μέτρα στη Βουλή η Ν.Δ. Μουρμουρίζοντας και βρίζοντας, αλλά τα ψήφισε. Επειδή το πολιτικό κόστος για την αξιωματική αντιπολίτευση θα ήταν πολύ μεγαλύτερο αν τα καταψήφιζε.
   Αναγνωρίζοντας ότι η καταψήφιση των μέτρων έχει σοβαρό πολιτικό κόστος, η Ν.Δ. καταλαβαίνει, επί της ουσίας, ότι τα μέτρα αυτά είναι αναγκαία και σημαντικά για πολύ κόσμο.
   Δεν θέλει να το παραδεχτεί, διότι ξέρει πως αυτός που θα τα πιστωθεί είναι η κυβέρνηση. Και αφού θα τα πιστωθεί η κυβέρνηση, δεν μπορεί παρά να είναι προεκλογικά ρουσφέτια και κομμουνιστικές ιδεοληψίες, που κακομαθαίνουν τους φτωχούς στην τεμπελιά. Ως τέτοια τα έχει καταγγείλει άλλωστε. Τα ψηφίζει όμως.
   Ακόμη χειρότερα: η Ν.Δ. κάνει ό,τι μπορεί για να δώσει στον κόσμο να καταλάβει πως, έτσι και έρθει στα πράγματα, όλα τα μέτρα κοινωνικής ανακούφισης θα καταργηθούν. Η συζήτηση των

Αυθαίρετα: το πολιτικό κόστος και η πολιτική βούληση

- Έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε ποιες πολιτικές δυνάμεις θα απαντήσουν και τι ακριβώς θα πουν.
- Αν η νομιμότητα δεν επιβληθεί τώρα, δεν θα επιβληθεί ποτέ

   Στην Ελλάδα η αυθαίρετη δόμηση και οι καταπατήσεις έγιναν καθεστώς επειδή ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν όπως προβλέπει ο νόμος. Επειδή, επιπλέον, η κατεδάφισή τους παράγει πολιτικό κόστος, ενώ η υπεράσπισή τους πολιτικό όφελος. Επειδή, τέλος, γύρω από το ζήτημα αυτό αναπτύχθηκαν τεράστια συμφέροντα, ισχυρά διαπλεκόμενα με το πολιτικό σύστημα και τις διοικητικές υπηρεσίες.
   Για να λυθεί το ζήτημα αυτό, χρειάζονται ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις. Πολύ σωστά λοιπόν, οι 13 περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν από τις πολιτικές δυνάμεις “να αναλογιστούν τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες που φέρουν από την ψήφιση αλλεπάλληλων νομοθετικών ρυθμίσεων υπέρ αυθαιρέτων”. Έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε ποιες πολιτικές δυνάμεις θα απαντήσουν και τι ακριβώς θα πουν.
   Διότι πολιτική συναίνεση στις σημερινές συνθήκες είναι δύσκολο να υπάρξει. Σε μια στιγμή που η αντιπολίτευση προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση, θα ήταν παράλογο να περιμένει κάποιος να μοιραστεί μαζί της πολιτικό κόστος για οτιδήποτε. Επομένως, η κυβέρνηση οφείλει να