Με αφορμή τον αποψινό τελικό Κυπέλλου
Από όσους είδαν το “1968” του Τάσου Μπουλμέτη, πολλοί ανατριχιάσαμε κι άλλοι βουρκώσαμε στα σκοτεινά της κινηματογραφικής αίθουσας, βλέποντας τον Αντώνη Καφετζόπουλο στον ρόλο του Κωνσταντίνου Σπανούδη να φυτεύει τον σπόρο της προσφυγιάς στη νέα πατρίδα με την ιδέα του “θα κάνουμε ένα κλουμπ”. Ο σπόρος που έριξε ο Σπανούδης στις 13 Απριλίου του 1924 στο κατάστημα αθλητικών ειδών Λουξ του Αιμίλιου Ιωνά και του Κωνσταντίνου Δημόπουλου στην οδό Βερανζέρου έπιασε. Ρίζωσε. Ψήλωσε στις προσφυγικές γειτονιές της Αθήνας κι έγινε δέντρο. Πολλά χρόνια μετά, έγινε σύνθημα σε ένα χαμόσπιτο στη Νέα Ιωνία. “ΑΕΚ σημαίνει προσφυγιά ξεριζωμένη”.
Με λύπες και χαρές. Σε χιόνια και βροχές. Πάντα με αυτό το κλουμπ. Πάντα δίπλα σε αυτό το κλουμπ. Στα εύκολα μα πιο δυνατά στα δύσκολα. Στις νίκες μα πιο δυνατά στις ήττες. Γιατί αυτό το κλουμπ μέσα από μια ήττα γεννήθηκε. Μια ήττα μεγάλη και οδυνηρή, που κάνει τις νίκες ακόμη πιο γλυκές. Που κάνει τις Δευτέρες να μοιάζουν με
Από όσους είδαν το “1968” του Τάσου Μπουλμέτη, πολλοί ανατριχιάσαμε κι άλλοι βουρκώσαμε στα σκοτεινά της κινηματογραφικής αίθουσας, βλέποντας τον Αντώνη Καφετζόπουλο στον ρόλο του Κωνσταντίνου Σπανούδη να φυτεύει τον σπόρο της προσφυγιάς στη νέα πατρίδα με την ιδέα του “θα κάνουμε ένα κλουμπ”. Ο σπόρος που έριξε ο Σπανούδης στις 13 Απριλίου του 1924 στο κατάστημα αθλητικών ειδών Λουξ του Αιμίλιου Ιωνά και του Κωνσταντίνου Δημόπουλου στην οδό Βερανζέρου έπιασε. Ρίζωσε. Ψήλωσε στις προσφυγικές γειτονιές της Αθήνας κι έγινε δέντρο. Πολλά χρόνια μετά, έγινε σύνθημα σε ένα χαμόσπιτο στη Νέα Ιωνία. “ΑΕΚ σημαίνει προσφυγιά ξεριζωμένη”.
Με λύπες και χαρές. Σε χιόνια και βροχές. Πάντα με αυτό το κλουμπ. Πάντα δίπλα σε αυτό το κλουμπ. Στα εύκολα μα πιο δυνατά στα δύσκολα. Στις νίκες μα πιο δυνατά στις ήττες. Γιατί αυτό το κλουμπ μέσα από μια ήττα γεννήθηκε. Μια ήττα μεγάλη και οδυνηρή, που κάνει τις νίκες ακόμη πιο γλυκές. Που κάνει τις Δευτέρες να μοιάζουν με





