3 Ιουλ 2017

Αλέξης Τσίπρας: Μετά τη συμφωνία, ας απολογηθούν οι ψευδοπροφήτες της καταστροφής - VIDEO

- Βολές κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ από τον πρωθυπουργό στην προ ημερησίας συζήτηση για την οικονομία
- «Τώρα που έκλεισε η αξιολόγηση δεν είναι καθόλου εύκολο να πουλάς καταστροφολογία και φόβο»


   Τώρα έχουμε συμφωνία και αυτοί που πρέπει να απολογηθούν για τη στάση τους είναι οι ψευδοπροφήτες της καταστροφής, είπε ο Αλέξης Τσίπρας στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, με αφορμή τη συμφωνία του Eurogroup της 15ης Ιουνίου.
   Αναφερόμενος ουσιαστικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη ΝΔ μίλησε για «φάμπρικα καταστροφολογίας», που είχε στηθεί, ώσπου να υπάρξει η συμφωνία.
   «Τώρα που έκλεισε η αξιολόγηση δεν είναι καθόλου εύκολο να πουλάς καταστροφολογία και φόβο», σημείωσε, για να τονίσει πως η αντίδραση των αγορών απέναντι στην ελληνική οικονομία στο μεσοδιάστημα από τη συμφωνία έως τώρα, δεν προσφέρονται για διαστρέβλωση.



Ομιλία του Πρωθυπουργού στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, με θέμα την οικονομία και τις αποφάσεις του Eurogroup
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
έχω την αίσθηση ότι ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης προκάλεσε αυτή τη συζήτηση μάλλον από κεκτημένη ταχύτητα – δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς – της προ αξιολόγησης περιόδου, της περιόδου των διαπραγματεύσεων για τη δεύτερη αξιολόγηση, όπου και μπορούσε, όσο αυτή καθυστερούσε, να εκμεταλλεύεται ένα αληθινό αίσθημα αγωνίας και αβεβαιότητας. Πάνω σε αυτό το αίσθημα είχε στηθεί μια ολόκληρη φάμπρικα καταστροφολογίας, διαστρέβλωσης, παραποίησης και κινδυνολογίας, με ψευδοπροφητείεςδυστοπίας και συντέλειας.
Τώρα, όμως, έχουμε συμφωνία. Και κατά γενική ομολογία, έχουμε καλή συμφωνία. Άρα, αυτός που θα πρέπει να απολογηθεί για τη στάση του, δεν είναι η Κυβέρνηση, αλλά οι ψευδοπροφήτες της καταστροφής και απέναντι στους λίγους φανατικούς εντός του κόμματος που πίστεψαν ότι έρχεται η καταστροφή και μαζί με αυτήν την καταστροφή η πτώση της Κυβέρνησης, για να διαχειριστούν την καταστροφή οι επίδοξοι σωτήρες – αυτοί που μας οδήγησαν, βέβαια, σε αυτήν – αλλά κυρίως απέναντι στον ελληνικό λαό, για τη στάση που τήρησε η Αξιωματική Αντιπολίτευση καθ’ όλη τη διάρκεια μιας δύσκολης διαπραγμάτευσης. Διότι τώρα που έκλεισε η αξιολόγηση, δεν είναι πια καθόλου εύκολο να πουλάς καταστροφολογία και φόβο. Αφήστε, δε, που στο διάστημα των δυόμιση εβδομάδων που μεσολάβησε από την απόφαση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου, τα ίδια τα γεγονότα είναι τόσο συντριπτικά που δεν προσφέρονται για διαστρεβλώσεις, δεν προσφέρονται για παραποίηση, δεν προσφέρονται για κινδυνολογία.
Ο τρόπος με τον οποίο έχουν υποδεχθεί οι αγορές χρήματος τα αποτελέσματα της Συμφωνίας της 15ης του Ιούνη, μιλά από μόνος του. Τα ελληνικά ομόλογα σημειώνουν καθημερινό ράλι στις αγορές, οι αποδόσεις τους βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2009, ενώ και η πορεία του ελληνικού Χρηματιστηρίου αποδεικνύει ότι η σταθερότητα έχει αποκατασταθεί και η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία επανέρχεται μέρα με τη μέρα.
Ακόμη και ο οίκος Moodys, ίσως ο πιο αυστηρός παγκόσμιος αξιολογητής της πιστοληπτικής ικανότητας χωρών και τραπεζών, αναβάθμισε το αξιόχρεο της ελληνικής οικονομίας, αλλά και των ελληνικών τραπεζών, ενώ οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν, επιτέλους, μετά από πάρα πολύ καιρό, αρχίσει να δανείζονται στις διεθνείς αγορές χρήματος με ανταγωνιστικά επιτόκια.
Η ελληνική οικονομία, λοιπόν, διορθώνει σταθερά τη θέση της και αρκετά σύντομα θα έχει επανέλθει σε ανταγωνιστικά και βιώσιμα επίπεδα ως προς το δανεισμό της, από τη στιγμή που πλέον απουσιάζουν οι παράγοντες -οι πολιτικοί, θα έλεγα, και όχι οι οικονομικοί- που το τελευταίο διάστημα παραμόρφωναν την εικόνα της. Διότι, ξέρετε, τα θεμελιώδη μεγέθη της ελληνικής οικονομίας δεν αντιστοιχούν στα σημερινά επιτόκια δανεισμού της. Είναι πολύ καλύτερα. Αρκεί να θυμίσουμε ότι η δημοσιονομική προσαρμογή έχει ολοκληρωθεί, καθώς υπερβαίνουμε κατ’ εξακολούθηση τους στόχους του προγράμματος. Οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι πλέον θετικοί, με προοπτική ακόμα μεγαλύτερης βελτίωσης, ενώ όλοι οι δείκτες της ελληνικής οικονομίας, οι δείκτες της παραγωγής, της απασχόλησης, των εξαγωγών, της κατανάλωσης, αποδεικνύουν τη θετική της προοπτική.
Τι σημαίνει, όμως, αυτό που είπα, ότι απουσιάζουν πια εκείνοι οι πολιτικοί παράγοντες που παραμόρφωναν την πραγματική εικόνα της ελληνικής οικονομίας; σημαίνει πολύ απλά ότι η απόφαση του Eurogroup απαντά πειστικά στις επιφυλάξεις των αγορών για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Σε πλήρη αντίθεση με τους ισχυρισμούς της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Μητσοτάκη ότι δήθεν, δηλαδή, τα δώσαμε όλα και δεν πήραμε τίποτα, η συμφωνία του Eurogroup, κατά γενική ομολογία σε διεθνές επίπεδο, αποτελεί ένα θετικό ορόσημο στην πορεία ολοκλήρωσης του προγράμματος, διότι για πρώτη φορά περιλαμβάνει σαφείς δεσμεύσεις και όχι απλές υποσχέσεις για την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων ρύθμισης του ελληνικού χρέους.
Επιτρέψτε μου εδώ να γίνω πιο συγκεκριμένος: Σύμφωνα με την απόφαση αυτή οι χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού δημοσίου δεν θα πρέπει από το 2018 και για το μεσοπρόθεσμο διάστημα να ξεπερνούν το 15% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος της χώρας.
Πρώτα και κύρια, λοιπόν, έχουμε ένα «ταβάνι», ένα όριο ως προς τις ετήσιες ανάγκες χρηματοδότησης του χρέους, το οποίο δεν θα ξεπερνάμε ό,τι και αν συμβεί.
Δεύτερον, έχουμε πλέον συμφωνήσει ως προς τα πλεονάσματα που πρέπει να επιτευχθούν στο μεσοπρόθεσμο διάστημα. Και εδώ χρειάζεται προσοχή, διότι πολλά έχουν ακουστεί, ιδίως από την Αντιπολίτευση, ως προς αυτό το ζήτημα.
Με τη συμφωνία, λοιπόν, για πρωτογενή πλεονάσματα 2% μετά το 2022, θα πρέπει όλοι να γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα θα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωζώνη που θα βρίσκεται σε καθεστώς θετικής εξαίρεσης από το Σύμφωνο Σταθερότητας, με βάση το οποίο θα έπρεπε μετά το 2022 και κατά αναλογία του χρέους μας, να είχαμε πλεονάσματα πολύ - πολύ υψηλότερα, πάνω από το 2,5%, 2,6%.
Επιτρέψτε μου εδώ να κάνω μια παρατήρηση, διότι πράγματι αυτή είναι μια κρίσιμη συζήτηση, η συζήτηση, δηλαδή, για το ύψος των πλεονασμάτων. Από την πλευρά, όμως, της Αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της Νέας Δημοκρατίας, χρειάζεται, θα έλεγε κανείς, ιδιαίτερο θράσος να επικεντρώνεται σε αυτήν τη συζήτηση, διότι ο ελληνικός λαός έχει μνήμη. Πρόσφατα ήταν τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων σας, όπου είχατε δεσμεύσει τη χώρα για πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 4% μέχρι το 2030. Δυστυχώς, λοιπόν, ο ελληνικός λαός έχει μνήμη.
Για να επιστρέψω, όμως, στα σημεία της συμφωνίας, με δεδομένα τα πρωτογενή πλεονάσματα περιγράφονται πλέον με σαφήνεια τα εργαλεία που θα χρησιμοποιηθούν, ώστε οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας να μην υπερβαίνουν αυτό το χρηματοδοτικό ταβάνι. Μιλάμε, δηλαδή, για επιμηκύνσεις του σταθμισμένου μέσου όρου των ωριμάνσεων των ελληνικών ομολόγων, αλλά και για περίοδο χάριτος για τα επιτόκια που αμφότερες φτάνουν έως τα δεκαπέντε έτη.
Η τελική ποσοτικοποίηση, βεβαίως, εξαρτάται από τους ρυθμούς ανάπτυξης που θα προβλεφθούν τελικά από τον ESM σε συνεργασία με τους άλλους θεσμούς.
Η απόφαση, όμως, δεν σταματάει εκεί. Πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα και εντάσσει στα διαθέσιμα εργαλεία ρύθμισης και τη λεγόμενη «ρήτρα ανάπτυξης», που θα θυμίσω ότι αποτελούσε διαρκές αίτημα της ελληνικής πλευράς από το 2015 και τώρα παρουσιάστηκε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης ως η γαλλική συμβολή, η γαλλική ιδέα πριν την απόφαση της 15ης Ιουνίου.
Σύμφωνα με αυτή, αν η ανάπτυξη είναι χαμηλότερη από τις προβλέψεις των θεσμών και του ESM, τότε αυτομάτως θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερες επιμηκύνσεις ωριμάνσεων, αλλά και μεγαλύτερη περίοδο χάριτος στις πληρωμές επιτοκίων, διότι – υπενθυμίζω το σημαντικότερο στοιχείο – οι ανάγκες του ελληνικού δημοσίου με βάση την απόφαση δεν επιτρέπεται να ξεπερνούν το 15% του ΑΕΠ.
Άρα, εδώ δεν έχουμε απλώς μια υπόσχεση, ούτε καν, θα έλεγα, μια συγκεκριμένη δέσμευση. Αντίθετα, έχουμε μια σαφή περιγραφή, έναν κλειδωμένο αλγόριθμο για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους.
Όποιος, λοιπόν, επιθυμεί, μπορεί να μελετήσει αυτόν τον αλγόριθμο και να προσδιορίσει επακριβώς και ποσοτικά τα μέτρα ρύθμισης του ελληνικού χρέους που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται αμέσως μετά το τέλος του προγράμματος με μια ακολουθία απλών μαθηματικών πράξεων.
Και πιστέψτε με, οι επενδυτές χρήματος, από ό,τι φαίνεται, επιθυμούν να προσδιορίσουν επακριβώς, για αυτό και φαίνεται ότι πετάνε στο καλάθι των αχρήστων την καταστροφολογία.
Κυρίως, όμως, πετάνε στο καλάθι των αχρήστων το επιχείρημα ότι δήθεν αυτή, η τωρινή απόφαση δεν είναι τίποτα άλλο από μια απλή επανάληψη της υπόσχεσης του 2012, ένα επιχείρημα που ακούσαμε πολλές φορές από την πλευρά σας και που -επιτρέψτε μου την έκφραση- αγγίζει τα όρια της ανοησίας. Και θα εξηγήσω γιατί.
Το 2012 το μόνο που είχε συμφωνηθεί ήταν ότι αν υπάρξει ανάγκη -αν υπάρξει ανάγκη!- θα άνοιγε η συζήτηση για πιθανά μέτρα απομείωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους.
Σήμερα, αντίθετα, δεν έχουμε -επαναλαμβάνω- μια υπόσχεση για συζήτηση, αλλά ένα συγκεκριμένο οδικό χάρτη, με σαφή προσδιορισμό του αλγόριθμου ποσοτικοποίησης των μέτρων που θα εφαρμοστούν από τον Αύγουστο του 2018.
Έχουμε, όμως, και δύο ακόμα στοιχεία:
Πρώτον – και νομίζω σημαντικότερο – έχουμε μια σαφή δέσμευση από την πλευρά των εταίρων μας για την επιτυχή επιστροφή της χώρας στις αγορές χρήματος και, μάλιστα, όχι εν είδει ευχής, αλλά και με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, όπως, για παράδειγμα, αυτή η πολύ σημαντική δέσμευση για τη δημιουργία αποθεματικού για τη στήριξη των ελληνικών ομολόγων σε περίπτωση που εκείνη την εποχή υπάρχουν αναταράξεις στις διεθνείς αγορές.
Δεύτερον, υπάρχουν συγκεκριμένες επιπλέον δεσμεύσεις για παρεμβάσεις αναπτυξιακού χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένης της ίδρυσης αναπτυξιακής τράπεζας, ώστε να διασφαλιστεί η δυναμική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.
Αυτά, λοιπόν, βλέπουν οι επενδυτές χρήματος, αυτά βλέπουν οι οίκοι αξιολόγησης, αυτά βλέπουν οι αγορές, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που τόσο πολύ ομνύετε σε αυτές και, κατά δυσαρέσκειά σας, επιστρέφουν τις τοποθετήσεις τους στα ελληνικά ομόλογα.
Πίσω, λοιπόν, από τον ορυμαγδό των δηλώσεων και των δημοσιευμάτων σκοπιμότητας που διαρρέετε, υπάρχει μια άλλη εικόνα που δεν σας αρέσει και γι’ αυτό θέλετε να την αποκρύψετε. Είναι η εικόνα μιας Ελλάδας ταλαιπωρημένης μεν από μια πολυετή κρίση, που άφησε σημαντικές κοινωνικές πληγές και ενός ελληνικού λαού με πολλές θυσίες, μιας Ελλάδας, όμως, που η εικόνα της δεν είναι αυτή που κάποιοι θέλουν, αλλά η εικόνα μιας χώρας που γυρίζει επιτέλους σελίδα, που κάνει σταθερά βήματα για την έξοδο από την κρίση και την επιτροπεία των μνημονίων. Και τα βήματα αυτά είναι προς τα μπροστά, προς το μέλλον και όχι προς το παρελθόν.
Άκουσα από την πλευρά σας και ένα ακόμη επιχείρημα, ότι δήθεν τα βήματα αυτά που έγιναν τις τελευταίες εβδομάδες το μόνο που κατάφεραν ήταν να γυρίσουμε εκεί που μας άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση, του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου, το καλοκαίρι του 2014.
Ας δούμε, λοιπόν, τα πράγματα ένα προς ένα, διότι, θυμάμαι, όταν με επισκεφτήκατε να συζητήσουμε πριν από δέκα περίπου ημέρες, με στόμφο μπροστά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είπατε να πάμε στη Βουλή να πούμε την αλήθεια.
Ας πούμε, λοιπόν, την αλήθεια, κ. Μητσοτάκη για να ακούσει ο ελληνικός λαός τι ακριβώς συγκρίνετε εσείς στη Νέα Δημοκρατία:
Το υποτιθέμενο «successstory» της περιόδου εκείνης, του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου, να συγκριθεί με τα πραγματικά στοιχεία, για τα οποία εμείς τώρα δεν πανηγυρίζουμε, διότι θέλουμε να είμαστε υπεύθυνοι και συγκρατημένοι. Να τα συγκρίνουμε, όμως, για να δούμε ποια είναι η πραγματική δυναμική ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας σήμερα με τα στοιχεία τα οποία είχαμε τότε.
Από πού να ξεκινήσει κανείς; Ας ξεκινήσουμε από το προσφιλές σας, τα πρωτογενή πλεονάσματα. Τι είχατε καταφέρει εσείς το 2014, το περίφημο «successstory»; Είχατε καταφέρει να πέσετε έξω από το στόχο κατά 1,3% του ΑΕΠ – ενώ εμείς για στόχο 0,5% πιάσαμε 4,2% – και φέρατε τελικά πλεόνασμα μόλις 0,2%.
Ας αφήσουμε, όμως, τα πλεονάσματα και ας μιλήσουμε και για άλλους αριθμούς.
Θέλετε να μιλήσουμε για την απασχόληση; Πόση ήταν η ανεργία που παραλάβαμε εμείς τον Γενάρη του 2015; Θυμάστε; Ήταν 27%, με συνολική απώλεια  κατά τη διετία του «successstory» των κ.κ. Σαμαρά-Βενιζέλου, πάνω διακόσιες πενήντα χιλιάδες θέσεις εργασίας. Φανταστείτε να μην ήταν και «successstory» πόσες θα είχαν χαθεί! 
Να μιλήσουμε για τη ρευστότητα, που παραδώσατε τα ταμεία άδεια στην προσπάθεια να ναρκοθετήσετε την εξαγγελθείσα, πριν από τις εκλογές, διαπραγματευτική προσπάθεια της δικής μας Κυβέρνησης.
Να μιλήσουμε για τους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων που είχατε συμφωνήσει για την τριετία 2015-2018, που αν διατηρούσαμε μετά από τη διαπραγμάτευση και δεν τους αναθεωρούσαμε προς τα κάτω, θα οδηγούσε σε απώλεια μόνο για αυτή την τριετία -2015-2018- περίπου 20 δισεκατομμυρίων ευρώ από την ελληνική οικονομία.
Μήπως να μιλήσουμε και για την εκβιαστική και για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους απόπειρα εξόδου στις αγορές που επιχείρησε τότε η κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία έξοδος προφανώς και δεν έγινε για λόγους προετοιμασίας για την  αποδέσμευση από τα δάνεια του επίσημου τομέα, αλλά μόνο και μόνο για να οικοδομηθεί αυτό το επίπλαστο, ψευδεπίγραφο, επικοινωνιακό «successstory»; Διότι, όλοι γνώριζαν – και κυρίως εκτός της χώρας, κυρίως οι επενδυτές χρήματος – ότι η επιστροφή της χώρας ώστε να δανείζεται με τις δικές της δυνάμεις, η επιστροφή της χώρας στις αγορές, δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς ρύθμιση του ελληνικού χρέους.
Προτιμήσατε, όμως, τότε να δουλέψετε όχι προς όφελος της χώρας, αλλά προκειμένου να εξυπηρετήσετε ένα συγκεκριμένο επικοινωνιακό αφήγημα. Αντί να μιλήσετε δημόσια και ανοιχτά για την ανάγκη ρύθμισης του χρέους, επαιτούσατε για πιστοποιητικά βιωσιμότητας τους χρέους. Δεν σας ενδιέφεραν, δηλαδή, αυτά καθαυτά τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για να δημιουργήσουν συνθήκες ασφάλειας, σιγουριάς στις αγορές, αλλά μονάχα το επικοινωνιακό αφήγημα. Και δεν είχατε στα χέρια σας καμία απολύτως εγγύηση, καμία απολύτως δέσμευση από τους δανειστές μας για τα αναγκαία μέτρα για την απομείωση του χρέους. Μονάχα -αν θυμάστε- όταν κάποτε είχε παραινέσει η Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τον τότε Υπουργό Οικονομικών να διεκδικήσει μέτρα για το χρέος από το Eurogroup και τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών, αυτός απευθύνθηκε στον τότε Υπουργό Οικονομικών λέγοντάς του το απαράμιλλο «Forgetit,Giannis». Και φυσικά, και ο Γιάννης και ο Αντώνης και ο Βαγγέλης και όλοι σας το ξεχάσατε για πάντα.
Και σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση και ασκεί έντονη κριτική στη δική μας διαπραγμάτευση. Δικαίωμά της, βεβαίως, να ασκεί κριτική, αλλά να ξέρει ότι πάντοτε τα επιχειρήματα και κυρίως τα αποτελέσματα, συγκρίνονται και με τα δικά της πεπραγμένα. Διότι αυτή η διαπραγμάτευση τουλάχιστον επέφερε μια ουσιαστική απομείωση των στόχων των πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά και ουσιαστικά, συγκεκριμένα και μετρήσιμα αποτελέσματα για την απομείωση του χρέους. Και είναι αποτελέσματα που δεν μπορείτε να διαστρεβλώσετε όσο και να προσπαθείτε, ούτε εσείς, ούτε, όμως, και διάφοροι ακραίοι σύμμαχοί σας στην Ευρώπη και ακραίοι της ευρωπαϊκής Δεξιάς, κυρίως, όμως, θα έλεγα, ακραίοι εχθροί της χώρας. Διότι, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι είχαν σχεδιάζει την έξοδο της χώρας από το ευρώ και τώρα έρχονται στην Ελλάδα να σας πουλήσουν πολιτική προστασία, όπως  ο ομοϊδεάτης σας, ο κ. Βέμπερ, ο Γερμανός επικεφαλής της Ευρωομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.     
Συνοψίζοντας, λοιπόν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή εικόνα της ελληνικής οικονομίας δεν έχει καμία σχέση με την τεχνητή εικόνα επιτυχίας που προσπαθήσατε να δημιουργήσετε το 2014. Σήμερα έχουμε στα χέρια μας μια θετική απόφαση για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους, που πείθει τις αγορές, έχουμε επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, αλλά και σαφή βελτίωση όλων των θεμελιωδών μεγεθών. Έχουμε αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και μεγάλη δυναμική ανάκαμψης με τεράστιο επενδυτικό ενδιαφέρον.
Και με βάση τα παραπάνω έχουμε πλέον τη δυνατότητα για βιώσιμη και οριστική –αυτό είναι το σημαντικότερο- επιστροφή στις αγορές, την οποία και θα προετοιμάσουμε με προσοχή, χωρίς βιασύνη και σε κάθε περίπτωση όχι για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά για λόγους ουσιαστικούς, για να εγγυηθούμε την ομαλή έξοδο από το πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018. Για να εγγυηθούμε ότι η Ελλάδα δεν θα ξαναχρειαστεί πρόγραμμα στήριξης του επίσημου τομέα και πρόγραμμα προσαρμογής, αλλά θα μπορεί να αναχρηματοδοτεί το χρέος της αυτοδύναμα και με αυτόν τον τρόπο να ανακτήσει επιτέλους την οικονομική της κυριαρχία.
Όλα τα παραπάνω, όμως, εμείς επιθυμούμε να επιτευχθούν με την κοινωνία όρθια, με τις λιγότερες δυνατές πληγές και κυρίως με την προοπτική η ανάπτυξη που έρχεται να επουλώσει τις μεγάλες πληγές που δημιουργήθηκαν την επταετία της κρίσης. Και εδώ, αν θέλετε, βρίσκεται και η ουσιώδης διαφορά ανάμεσα σε ένα προοδευτικό, φιλολαϊκό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση και σε ένα συντηρητικό και νεοφιλελεύθερο σχέδιο για την έξοδο από την κρίση.
Διότι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η δική μας ανάλυση για την έξοδο από την κρίση δεν εξαντλείται στις αγορές. Εμείς, πέραν της αναγκαίας δημοσιονομικής εξυγίανσης, αναγκαίας για την έξοδο από τα μνημόνια της σκληρής επιτροπείας, θεωρούμε ότι ο τόπος χρειάζεται επειγόντως ένα σοβαρό και μελετημένο αναπτυξιακό σχέδιο ανασυγκρότησης. Ένα σχέδιο ανασυγκρότησης, όμως, που θα έχει στο κέντρο της την εργασία και όχι τη συντριβή της εργασίας, όπως θέλουν οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι της Νέας Δημοκρατίας. Διότι η αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας δεν μπορεί να στηριχθεί σε μία πολιτική πλήρους απορρύθμισης της αγοράς εργασίας με κατεδάφιση κάθε κοινωνικής προστασίας και του κράτους πρόνοιας, με μοντέλα μισθών πείνας και ταυτόχρονα φοροαπαλλαγών για το μεγάλο κεφάλαιο.
Και εκεί είναι η μεγάλη διαφορά που έχουμε. Η Ελλάδα, όσο και αν θα μπορούσατε να το οραματίζεστε, κ. Μητσοτάκη, είναι μία αναπτυγμένη χώρα, δεν έχει καμία σχέση με τις αναπτυσσόμενες χώρες όπου το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επέβαλε ακραία νεοφιλελεύθερα προγράμματα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει και δεν θα γίνει ούτε Χιλή του Πινοσέτ ούτε Βρετανία της Θάτσερ.
Και αυτό δεν είναι μόνο ζήτημα κοινωνικής προοπτικής, αλλά και αποτελεσματικότητας. Διότι έχει αποδειχθεί από την ίδια την εμπειρία ότι οι πολιτικές μείωσης του κόστους εργασίας οδηγούν ταυτόχρονα σε μείωση της παραγωγικότητας και τελικά αποδεικνύονται εκτός από αντικοινωνικές και οικονομικά αναποτελεσματικές, καταλήγουν τελικά σε μείωση της παραγωγικότητας και δημιουργούν συνθήκες κοινωνικών εντάσεων και απώλειας ανταγωνιστικότητας.
Εμείς, λοιπόν, στον αντίποδα αυτού του μοντέλου, αυτού του σχεδίου φέρνουμε ένα νέο παράδειγμα, ένα νέο μοντέλο, που αποδεικνύεται τελικά το μόνο αποτελεσματικό. Το μοντέλο μιας οικονομίας εντάσεως κεφαλαίου και υψηλής προστιθέμενης αξίας, που δεν θα βασίζεται στη μείωση του μισθολογικού κόστους, αλλά στην αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας και του ανθρώπινου δυναμικού της με έμφαση στην ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος και όχι στον περιορισμό του κόστους παραγωγής.
Προτεραιοποιούμε, λοιπόν, την ενίσχυση κλάδων της οικονομίας που στηρίζονται στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες και στο υψηλών προσόντων ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. Για πρώτη φορά μέσα στην κρίση ενισχύουμε την έρευνα, ενώ κάνουμε συστηματική προσπάθεια για την ενίσχυση της εξωστρέφειας αλλά και για την τόνωση της ενεργούς ζήτησης, ώστε η ελληνική οικονομία να ενισχυθεί και από την τόνωση των εξαγωγών αλλά και από την αύξηση της εσωτερικής ζήτησης με ένα ισορροπημένο μοντέλο, που δίνει έμφαση στην αύξηση του μεριδίου των μισθών στο συνολικό ΑΕΠ, στην αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος και κυρίως στη δίκαιη διανομή του μέσω μηχανισμών αναδιανομής.
Και είναι ακριβώς σε αυτά τα δύο αντιπαραθετικά σχέδια για το μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας που εντοπίζεται η καταστατική και επίμονη διαφορά Αριστεράς και Δεξιάς, που τόσο θέλει να διαγράψει ο κ. Μητσοτάκης όσο φυσικά και οι υπερασπιστές του δήθεν μεταρρυθμιστικού κέντρου, που στην πραγματικότητα παραδίδονται άνευ όρων σε όλες τις βασικές παραδοχές του νεοφιλελευθερισμού. Και είναι, αν θέλετε, και το δικό μας σχέδιο –όχι το δικό σας – που ήδη έχει αρχίσει να αποδίδει κάποιους θετικούς καρπούς, παρά τη βαρυχειμωνιά των μνημονιακών μέτρων.
Θα σας δώσω, μόνο ενδεικτικά, μερικά στοιχεία. Να ξεκινήσω από το πιο σημαντικό, το θέμα της απασχόλησης. Διότι πιστεύω ότι δεν θα διαφωνήσει κανείς πως αν υπάρχει ένας εθνικός στόχος σήμερα είναι να ξανακερδίσουμε την εργασία, την απασχόληση, που φτάσαμε σε ποσοστά ανεργίας απαράδεκτα, όχι για ευρωπαϊκή αλλά και για χώρα που σέβεται τον εαυτό της.
Την περίοδο λοιπόν αμέσως μετά την κρίση, με Πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου, στο συνολικό ισοζύγιο χάθηκαν 543.000 χιλιάδες θέσεις εργασίας. Την περίοδο τη μικρή, που ανέλαβε υπηρεσιακός Πρωθυπουργός ο κ. Παπαδήμος, χάθηκαν άλλες 93.000 θέσεις εργασίας και την περίοδο με Πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά και συγκυβερνήτη τον κ. Βενιζέλο χάθηκαν 259.000 θέσεις εργασίας. Στα δυόμισι χρόνια της δικής μας διακυβέρνησης έχουμε για πρώτη φορά μετά την κρίση θετικό ισοζύγιο και μάλιστα αυτό το ισοζύγιο δείχνει ότι κερδήθηκαν 230.000 θέσεις εργασίας.
Αυτά είναι στοιχεία, αριθμοί, που καλό είναι να τους έχουμε στο μυαλό μας όταν κάνουμε συγκρίσεις και είναι αριθμοί που βεβαίως προέρχονται από τις υπηρεσίες εκείνες και της ΕΛΣΤΑΤ αλλά και του Υπουργείου Εργασίας, της «ΕΡΓΑΝΗΣ», που δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση.
Την ίδια στιγμή – γιατί ξέρετε και πράγματι θα έχει δίκιο κάποιος να πει- σημαντικό πράγμα να αλλάξει πρόσημο ο δείκτης, να πάμε από την απώλεια θέσεων εργασίας στη δημιουργία θέσεων εργασίας –βεβαίως είναι ακόμα μακρύς ο δρόμος, αλλά το ότι σιγά σιγά έχουμε καταφέρει και έχουμε καλύψει τουλάχιστον το έδαφος των δύο προηγούμενων χρόνων είναι σημαντικό- όμως δεν έχει να κάνει μόνο με τις θέσεις εργασίας αλλά και με την ποιότητα της εργασίας και θα συμφωνήσω απόλυτα.
Για πρώτη λοιπόν, επίσης, φορά έχουμε θετική συμβολή στην αύξηση του ΑΕΠ και από την ιδιωτική κατανάλωση, λόγω ακριβώς της αύξησης των μισθών, παρά την –δεν υπάρχει αντίρρηση – υψηλή φορολογία, ενώ ταυτόχρονα και μετά από τεράστιες προσπάθειες αντιστρέφουμε την τάση που επικράτησε στην ελληνική αγορά εργασίας μετά από τις μεταρρυθμίσεις του 2011 και του 2012.
Για πρώτη φορά το ισοζύγιο μεταξύ θέσης πλήρους και μερικής απασχόλησης γέρνει προς την πλευρά της πλήρους απασχόλησης.
Συγκεκριμένα, μέσα σε μια τριετία, από το 2012 έως το 2015, με την επικράτηση των ελαστικών μορφών εργασίας είχαμε ένα ποσοστό 60-40 υπέρ των εργασιακών σχέσεων μερικής απασχόλησης, ενώ τους τελευταίους μήνες παρατηρείται ανατροπή αυτής της τάσης με τις θέσεις πλήρους απασχόλησης να αυξάνονται και να παίρνουν και πάλι την πρωτοκαθεδρία. Και αυτό, όπως καταλαβαίνετε, δεν έχει να κάνει με κάποια αυθόρμητη τάση στην αγορά εργασίας. Το αντίθετο, αποτελεί επίτευγμα τόσο των ελεγκτικών μηχανισμών, που για πρώτη φορά λειτουργούν με τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα, όσο, όμως, και των στοχευμένων προγραμμάτων ένταξης ανέργων στην αγορά εργασίας.
Όμως, η βαθιά διαχωριστική γραμμή, που μας χωρίζει από τη Νέα Δημοκρατία, δεν φαίνεται μονάχα στην αγορά εργασίας. Είναι περισσότερο από εμφανής, θα έλεγα, και στην προσπάθειά μας για την οικοδόμηση ενός νέου κοινωνικού κράτους.
Καταρχήν, να αναφερθώ στα λεγόμενα αντίμετρα, που εμείς ψηφίσαμε και εσείς καταψηφίσατε, και θα μπουν σε εφαρμογή τον Γενάρη, την 1/1/2019, διότι ο στόχος για το πλεόνασμα του 2018, όσο και να παρακαλούν και να προσεύχονται κάποιοι, θα επιτευχθεί, όπως όλοι άλλωστε πλέον προβλέπουν, και τα μέτρα αυτά θα εφαρμοστούν.
Να ξεκινήσω από το μέτρο για την επιδότηση ενοικίου με 600 εκατομμύρια ευρώ, που θα καλύψει σχεδόν τα μισά νοικοκυριά της χώρας, που διαμένουν σε ενοίκιο ή έχουν στεγαστικό δάνειο και η οποία μπορεί να φτάνει μέχρι και τα 1.000 ευρώ ετησίως ανά νοικοκυριό, ένα ποσό που πράγματι υπάρχουν νοικοκυριά, που το έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη.
Η εξαιρετικά σημαντική ενίσχυση της επιδοματικής πολιτικής μέσα από την αύξηση κατά 250 εκατ. ευρώ του Προϋπολογισμού για τα οικογενειακά επιδόματα, που σήμερα βρίσκεται στα 650 εκατ. ευρώ, με στόχο να ενισχυθεί το επίδομα από το πρώτο και το δεύτερο παιδί, ενισχύοντας παράλληλα και τρίτεκνους, πολυτέκνους.
Η επέκταση των προγραμμάτων σχολικών γευμάτων, που τόσο πολύ κοροϊδεύατε – υποτιμητικά, υπεροπτικά εγώ θα έλεγα- το προηγούμενο διάστημα σε Δημοτικά και Γυμνάσια περιοχών με υψηλά ποσοστά ανεργίας και φτώχειας, προκειμένου να καλυφθεί σχεδόν το 50% των μαθητών Δημοτικού και Γυμνασίου όλης της χώρας, καθώς και η αύξηση κατά 50% του συνολικού αριθμού παιδιών προσχολικής ηλικίας, που θα μπορούν δωρεάν να εγγραφούν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Με τον τρόπο αυτό από τα ενενήντα  χιλιάδες παιδιά, που δικαιούνταν να εγγραφούν σήμερα, το 2019 οι θέσεις θα φθάσουν τις 120.000 και το 2020 θα ξεπεράσουν τις 135.000 χιλιάδες.
Η ριζική μεταρρύθμιση στη χρηματοδοτική συμμετοχή των ασφαλισμένων στην φαρμακευτική δαπάνη, αφού το 2019 για όποιον έχει εισόδημα ως 700 ευρώ, η συμμετοχή θα είναι μηδενική, ενώ για όσους έχουν από 700 έως 1.200 ευρώ θα μειωθεί κατά 50% περίπου.
Η πρόβλεψη για δημιουργία επιπλέον τριάντα χιλιάδων θέσεων εργασίας τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, κυρίως με στόχο την ανάσχεση φυγής των νέων επιστημόνων και με την υποχρέωση των εργοδοτών να διατηρήσουν τους εργαζόμενους για τουλάχιστον έξι μήνες ακόμα μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.
Δεν είναι, όμως, μόνο όσα θα γίνουν το 2019 ή και νωρίτερα, θα έλεγα, κάποια απ’ αυτά – αν όπως όλα δείχνουν, έχουμε συνεχώς τόσο σημαντική υπεραπόδοση της οικονομίας – αλλά είναι και όσα έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, όσα έχουν ήδη γίνει.
Θέλω να μιλήσω ιδιαίτερα για τον τομέα της υγείας ως παράδειγμα. Την ώρα που εσείς με τις πολιτικές σας εξωθούσατε την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας εν μέσω πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης και δυσπραγίας στα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, εμείς ήλθαμε και παρά τις δυσκολίες δώσαμε πρόσβαση σε δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστους συμπολίτες μας σε υπηρεσίες δημόσιας υγείας.
Όλοι οι πολίτες πλέον μπορούν να πάνε σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και να νοσηλευτούν, χωρίς να φοβούνται για τον λογαριασμό που θα τους έρθει, μένοντας ανήμποροι, χωρίς ιατρική περίθαλψη.
Καταφέραμε, επίσης, να αναστρέψουμε την εικόνα πλήρους καταστροφής και τη ροπή που ήταν για τέσσερα χρόνια, τη δραματική μείωση προσωπικού και για πρώτη φορά, από τον Οκτώβρη του ’15 και μετά, έχουμε αύξηση του προσωπικού στα δημόσια νοσηλευτήρια. Από τον Οκτώβρη του ’15 έως σήμερα, παρά τα ασφυκτικά πλαίσια για προσλήψεις στο δημόσιο -που τα τηρούμε- δεν βγαίνουμε έξω από αυτά.
 Έχουμε ενισχύσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας με περίπου 9.000 άτομα, που έχουν αναλάβει υπηρεσία τα τελευταία δύο χρόνια και από αυτούς οι περίπου 3.000 είναι μόνιμο προσωπικό, ενώ έχουν προκηρυχθεί ή αναμένεται να προκηρυχθούν το επόμενο διάστημα άλλες περίπου 9.500 θέσεις, εκ των οποίων οι περίπου 5.000 θα είναι μόνιμο προσωπικό. Και επαναλαμβάνω, όλα αυτά μέσα στις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει για την τήρηση των στόχων σε ό,τι αφορά τον αριθμό των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα.
Αλλά αυτά γίνονται, γιατί ήταν και παραμένει απόφασή μας να δώσουμε απόλυτη προτεραιότητα στη διάσωση του συστήματος υγείας, που εσείς συνειδητά είχατε οδηγήσει στην κατάρρευση. Και επόμενος μεγάλος στόχος μας στην υγεία είναι μέχρι το τέλος του ’17, να έχουν τεθεί σε λειτουργία διακόσιες τριάντα εννιά νέες τοπικές μονάδες υγείας σε ογδόντα διαφορετικές αστικές περιοχές της χώρας, κατά κύριο λόγο σ’ αυτές που αντιμετωπίζουνε το πιο οξυμένο κοινωνικό πρόβλημα.
Θα μου πείτε, τώρα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτά για εσάς ίσως είναι μικρά γράμματα. Το γνωρίζουμε. Αν και εδώ που τα λέμε, όπως αποκαλύπτεται και από την Εξεταστική για τα σκάνδαλα στην υγεία και ιδιαίτερα από την περίπτωση του «Ντυνάν», για πολλούς από εσάς και για τις οικογένειές σας, δεν υπήρχε θέμα αγωνίας για το πώς θα νοσηλευτείτε σε ένα δημόσιο νοσοκομείο ή πώς θα πληρώσετε τα νοσήλια σε ένα ιδιωτικό. Γιατί νοσηλευόσασταν τσάμπα στο [Νοσοκομείο Ερρίκος] Ντυνάν εις υγείαν των κορόιδων! Ή κάνω λάθος; Αν κάνω λάθος, να με διαψεύσετε.
Έρχομαι, όμως, τώρα στον τομέα της πρόνοιας, που από την πρώτη στιγμή ρίξαμε όλες τις δυνάμεις μας, τον Γενάρη του ’15 και συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας για περαιτέρω ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης.
Σήμερα, λοιπόν, 550.000 συμπολίτες μας – αυτοί που συνηθίζεται να λέγεται ότι είναι κάτω από τα ραντάρ – λαμβάνουν το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης και διαρκές μέλημά μας είναι αυτό να επεκταθεί σε όλους όσους το έχουν ανάγκη.
Αλλά προχωράμε ακόμη περισσότερο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα αίτια της κρίσης. Και γι’ αυτόν τον λόγο και το 10% των δικαιούχων του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης πολύ σύντομα, κάνοντας την αρχή μέσα στο 2017, θα έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν σε προγράμματα απασχόλησης, για να μην έχουν ανάγκη ένα επίδομα, για να μπορέσουν να εξασφαλίζουν τα απολύτως απαραίτητα προς το ζην.
Διότι, ο στόχος μας δεν είναι άλλος, παρά η πλήρης εξάλειψη της ακραίας φτώχειας. Μπορεί να μην τη δημιουργήσαμε εμείς, αλλά είμαστε εμείς που έχουμε την εντολή και το καθήκον να την εξαλείψουμε και θα το κάνουμε πράξη.
Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά που σας περιέγραψα με το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, το σκληρό και αντικοινωνικό πρόγραμμα, θα προσέθετα εγώ. Ένα πρόγραμμα που στοχεύει στην περαιτέρω κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, ένα πρόγραμμα που δεν κρύβει ότι θα υπάρξουν και μαζικές απολύσεις, ένα πρόγραμμα που δεν κρύβει -ίσα-ίσα το διατυμπανίζει- ότι θα ενισχυθεί χάριν της ανταγωνιστικότητας η εργοδοτική αυθαιρεσία. Και δεν κρύβει –μάλιστα το διατυμπανίζει και εντόνως- ότι θα παραχωρηθούν ευαίσθητοι τομείς δημόσιων υπηρεσιών σε ιδιωτικά συμφέροντα και μάλιστα με μεγαλύτερο δημοσιονομικό κόστος. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία είναι τόσο σαφείς όσο σαφείς ήταν και θα είναι πάντα η διαφορά ανάμεσα σε πολιτικές κοινωνικής προστασίας και στον νεοφιλελευθερισμό.
Και για να δανειστώ μια φράση της κα. Γεννηματά –δεν είμαι βέβαια σίγουρος ότι την εννοούσε, όταν την είπε – πράγματι, κ. Μητσοτάκη, μας χωρίζει πολιτική άβυσσος από το πρόγραμμά σας και από την πολιτική σας. Και αυτό το γνωρίζει καλά και ο ελληνικός λαός.
Όμως, ο ελληνικός λαός γνωρίζει καλά και κάτι άλλο, ότι με το πρόγραμμα και με τις θέσεις σας δεν μπορείτε να πείσετε κανέναν παραπάνω από έναν σκληρό πυρήνα ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας και όχι των παραδοσιακών ψηφοφόρων.
Σας ξέρει καλά ο ελληνικός λαός, κ. Μητσοτάκη. Σας ξέρει και σας έχει δοκιμάσει. Άρα, το να προσποιείστε το καινούργιο εσείς ειδικά, είναι το τελευταίο στο οποίο θα μπορούσατε να επενδύσετε.
Τώρα πλέον δεν μπορείτε να επενδύσετε ούτε στην καταστροφή και στην κινδυνολογία, αφού τα ίδια τα γεγονότα σάς έχουν πλέον διαψεύσει. Τι σας έχει μείνει, λοιπόν; Να επενδύετε σε μια τεχνητή πόλωση, στη στοχοποίηση και στη λασπολογία απέναντι σε κυβερνητικά στελέχη και στη δημιουργία τεχνητών κοινωνικών εντάσεων, πότε παίζοντας παιχνίδια με τη δημόσια υγεία, προτρέποντας τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ στην καθαριότητα να αλλάξουν στάση, για να συνεχισθεί η απεργία εν μέσω πρωτοφανούς καύσωνα και ενώ τα αιτήματά τους είχαν ικανοποιηθεί πότε προκαλώντας συγκέντρωση αστυνομικών στην πλατεία Εξαρχείων και ευελπιστώντας να μετατραπεί μια περιοχή της Αθήνας σε πεδίο μάχης και πότε ξαναπαίζοντας το χιλιοπαιγμένο έργο δήθεν κυβερνητικών παρεμβάσεων στον χώρο της Δικαιοσύνης. Γιατί; γιατί ο Υπουργός Άμυνας έκανε το μεγάλο έγκλημα να παροτρύνει κάποιον που ισχυριζόταν πως έχει στοιχεία για τη μεγάλη υπόθεση, τη μεγαλύτερη υπόθεση πανευρωπαϊκά εμπορίας ναρκωτικών –δεν ίδρωσε το αυτί κανενός- με πάνω από δύο τόνους ηρωίνης να τα δώσει στη Δικαιοσύνη, για να διαλευκανθεί η υπόθεση. Αυτό ήταν το μεγάλο έγκλημα.
Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν ξέρω εάν έχετε καταλάβει ότι εδώ και δύο εβδομάδες δίνετε την εικόνα μίας παράταξης που δεν έχει προσανατολισμό και καθοδηγείται από την ξεχωριστή και τις περισσότερες φορές, θα έλεγα, έξαλλη ατζέντα του Αντιπροέδρου σας, του κ Γεωργιάδη. Μια ατζέντα, ομολογώ, εξαιρετικά αποτελεσματική για ένα μικρό κόμμα της ακραίας Δεξιάς, όπως ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός του κ. Καρατζαφέρη, όπου διέπρεψε, αλλά φοβάμαι εξαιρετικά «στενάχωρη» για μια παράταξη, που παρά τις μεγάλες διαφορές που και τώρα και στο παρελθόν είχαμε, δεν βρέθηκε ποτέ άλλοτε τόσο απόμακρη, τόσο μακριά από την αίσθηση της εθνικής ευθύνης.
Κ. Μητσοτάκη, θα σας το πω ευθέως. Αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση, ναι, είναι θεμιτή. Αντιπολίτευση στο κυβερνών κόμμα και στις θέσεις του, στις πολιτικές του προτάσεις, ναι, όσο πιο σκληρή, τόσο το καλύτερο για τη δημοκρατία. Αντιπολίτευση, όμως, απέναντι στα συμφέροντα της χώρας και της κοινωνίας, αντιπολίτευση απέναντι στην πατρίδα, όχι, κ. Μητσοτάκη!
Και αν εσείς έχετε επιλέξει μέσα στην απελπισία σας να το κάνετε, δεν θα σας το επιτρέψουμε ούτε εμείς ούτε ο ελληνικός λαός.
Και τώρα που το παραμύθι της καταστροφής τελείωσε οριστικά, δίχως δράκο, δεν θα σας επιτρέψουμε να βάζετε διαρκώς τρικλοποδιές, να υπονομεύετε τη μεγάλη εθνική – θα έλεγα εγώ – προσπάθεια να βγει η χώρα από την κρίση, να ξαναπατήσει στα πόδια της και να ανασάνει ο ελληνικός λαός. Και σε αυτήν την προσπάθεια η ιστορία θα δικαιώσει και τους αγώνες και τις επιλογές μας, με κόστος, αλλά θα τις δικαιώσει.
Παρά το γεγονός ότι είμαστε μόνοι μας σε αυτήν την προσπάθεια, θα τα καταφέρουμε. Όσο κι αν αυτό σε κάποιους δεν αρέσει, εμείς θα είμαστε αυτοί που θα βγάλουμε τη χώρα, την ελληνική κοινωνία και τον λαό από τα μεγάλα αδιέξοδα και τη μεγάλη περιπέτεια, στην οποία εσείς την οδηγήσατε.
Σας ευχαριστώ.

Δευτερολογία του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, με θέμα την οικονομία και τις αποφάσεις του Eurogroup
Νόμιζα ότι σήμερα ο κ. Μητσοτάκης ζήτησε την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για την οικονομία και για την απόφαση του Eurogroup. Αντ’ αυτού διαπίστωσα ότι αφιέρωσε τουλάχιστον τα δεκαπέντε πρώτα λεπτά από την ομιλία του για να σχολιάσει τα tweet του κ. Καμμένου και τις αναρτήσεις στο facebook του κ. Πολάκη.
Τόσο μεγάλη ήταν η έγνοια του να κουβεντιάσουμε την οικονομία, που ξεκίνησε αυτήν τη συζήτηση – που εδώ και δύο εβδομάδες έχει ζητήσει και έχει ειπωθεί πολλάκις στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ότι θα είναι η ώρα να μάθουμε την αλήθεια για τη συμφωνία – κάνοντας σχόλια για τις αναρτήσεις στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης.
Δεν είστε τρολ στα social media, κ. Μητσοτάκη. Είστε Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευση και περίμενα να έχετε να πείτε κάτι ουσιαστικό.
Όμως, η ένδεια των επιχειρημάτων σας για την οικονομία σάς οδήγησε στο να καταναλώσετε δεκαπέντε λεπτά. Θα έρθω και σε αυτά τα δεκαπέντε λεπτά για να δώσω απαντήσεις.
Εγώ, όμως, θα ξεκινήσω σχολιάζοντας ορισμένα πράγματα τα οποία είπατε στο δεύτερο μισό της ομιλίας σας και τα οποία αφορούσαν την οικονομία και την απόφαση του Eurogroup.
Κ. Μητσοτάκη, πρώτα απ’ όλα, φαίνεται ότι δεν έχετε κατανοήσει πόσο σημαντικό είναι για την πορεία της ελληνικής οικονομίας να έχουμε έναν κλειδωμένο αλγόριθμο σε σχέση με τα απαραίτητα μέτρα για την απομείωση του χρέους.
Βεβαίως, δεν το έχετε κατανοήσει, διότι το κόμμα σας, η παράταξή σας, ουδέποτε είχε αναδείξει το χρέος ως μια σημαντική παράμετρο για την πορεία της οικονομίας και θεωρούσατε ότι οι επενδυτές θα έρθουν να εμπιστευτούν ξανά την ελληνική οικονομία επειδή εσείς τους τάζατε –τα ίδια μας λέτε και τώρα- ότι αν κυβερνάτε, θα τους κάνετε όλα τα χατίρια και θα προσχωρήσετε στις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες επιλογές για τη μείωση του εργασιακού κόστους.
Όμως, το χρέος είναι μια βασική παράμετρος και βασικός παράγοντας. Και αυτό το οποίο διασφαλίστηκε στην απόφαση του Eurogroup της 15 Ιουνίου είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, στο ύψος του 2%.
Εσείς μπορεί να λέτε ότι αυτό είναι λίγο και να θέλατε περισσότερη μείωση. Και εμείς θα συμφωνήσουμε μαζί σας σε αυτό, αν και βεβαίως εσείς υπογράφατε 4%, όχι 2%. Όμως, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι με βάση τις υποχρεώσεις της χώρας που απορρέουν από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης – τις οποίες υποχρεώσεις και εσείς και εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να τις εκπληρώνουμε ως χώρα – και με βάση το δημόσιο χρέος, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο, τα πλεονάσματα θα έπρεπε να ήταν στο 2,6% και όχι στο 2%.
Το κλείδωμα στο 2% σημαίνει αυτομάτως, για όσους μπορούν να συνυπολογίσουν και να καταλάβουν και να διαβάσουν σωστά την απόφαση, ότι αυτό το 0-15 [χρόνια] που μπαίνει, και αφορά το χρόνο επέκτασης της ωρίμανσης των αποπληρωμών και την περίοδο χάριτος για τα επιτόκια, δεν μπορεί να είναι στο μηδέν – τόσο απλά – παρά μονάχα στο 15, στο 14, γύρω από την περιοχή του 15.
Αυτό, σε συνδυασμό με την αποδοχή της πρότασης για ρήτρα ανάπτυξης – που ακόμα και αυτή ήρθατε τώρα να την αμφισβητήσετε σε ό,τι αφορά τη θετική της συμβολή, δηλαδή να διαβάσετε την απόφαση από την πλευρά των πιστωτών και όχι από τη δική μας πλευρά και να μας πείτε ότι αν έχουμε μεγαλύτερη ανάπτυξη θα πρέπει αυτοί να μειώσουν τα μέτρα για το χρέος, που αυτό δεν προκύπτει από πουθενά και θα έχετε τη δυνατότητα να το διαπιστώσετε και στο άμεσο μέλλον, όταν θα γίνει ακόμα πιο εξειδικευμένος αυτός ο μηχανισμός, ότι είναι μόνο θετικά τοποθετημένος – μας δίνει μια σταθερότητα και βεβαιότητα ότι τα απαιτούμενα μέτρα για το χρέος -η επιμήκυνση- θα είναι πράγματι κοντά στα δεκαπέντε χρόνια και ότι σε κάθε περίπτωση κάνουμε τους εταίρους μας συνεταίρους στην προοπτική ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.
Γι’ αυτό και για πρώτη φορά προχωρούν σε δεσμεύσεις σε ό,τι αφορά την αναπτυξιακή τράπεζα, αναγκαία για την ελληνική οικονομία πολύ περισσότερο από κάθε άλλη οικονομία της ευρωζώνης, που όμως δεν την είχαμε – και εσείς ποτέ δεν τη διεκδικήσατε – αλλά και σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις μέσα από μια πλατφόρμα χρηματοροών και δράσεων με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ως πυλώνα σε αυτή την πλατφόρμα, αλλά και με άλλες αναπτυξιακές τράπεζες χωρών της ευρωζώνης.
Αν αυτό για εσάς είναι ασήμαντο, κ. Μητσοτάκη, μας αρκεί που είναι πάρα πολύ σημαντικό για τους επενδυτές και μας αρκεί που βλέπουμε αυτή την ανάγνωση από τις αγορές και όχι τη μίζερη δική σας ανάγνωση. 
Ήρθατε, λοιπόν, σήμερα στη Βουλή με ποδοσφαιρική διάθεση. Αν και απ’ ό,τι καλά θυμάμαι, ούτε στο ποδόσφαιρο τα πάτε καλά με τις προβλέψεις. Είχατε προβλέψει ότι θα πάρει το [Κύπελλο] Πρωταθλητριών [Ευρώπης] η Paris Saint-Germain και σας είχα απαντήσει με μια ανάρτηση. Μου απαντήσατε, όμως, με την ΕΛΣΤΑΤ. Εντάξει, ούτε αυτό τώρα σας αρκεί, γιατί η ΕΛΣΤΑΤ αναθεώρησε. Ήρθατε, λοιπόν, και είπατε ότι χάσαμε «5-0». Τελικά, όμως, μας τρελάνατε στα αυτογκόλ.
Και θέλω να μου λύσετε μια απορία. Αφού δεν πήραμε τίποτα, όπως λέτε, και φάγαμε πέντε γκολ και δεν βάλαμε κανένα, γιατί καταγράφουν ιστορικό χαμηλό από την αρχή της κρίσης, από το 2009, οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων; Γιατί αναβαθμίζουν την Ελλάδα οι οίκοι αξιολόγησης, αφού «φάγαμε» πέντε γκολ; Γιατί; Και άραγε, τι θα λέτε και στο άμεσο μέλλον, όταν κι άλλοι οίκοι αξιολόγησης θα αναβαθμίζουν την Ελλάδα;
Μας είπατε, βέβαια, σήμερα ότι «ο λόγος δεν είναι ότι καταφέρατε και βάλατε εσείς κάποιο γκολ – «φάγατε» πέντε – αλλά ότι έχουμε στον πάγκο εσάς, κ. Μητσοτάκη, και βλέπουν οι αγορές ότι θα έρθετε εσείς κάποια στιγμή και θα μπορέσετε να ισοφαρίσετε. Γι’ αυτό πηγαίνουν καλά τα ομόλογα….
Ποιον προσπαθείτε να κοροϊδέψετε; Έχει ξαναειπωθεί ποτέ τέτοιο επιχείρημα, όπως ότι περιμένουν οι αγορές τι θα γίνει μετά από δύο χρόνια και κρίνουν όχι αυτόν που είναι κυβέρνηση και την πολιτική του, αλλά την Αντιπολίτευση;
Εγώ, παρ’ όλα αυτά, θέλω να σας συγχαρώ διότι σήμερα κάνατε ένα βήμα. Πριν από λίγες μέρες είχατε πάει στο [συνέδριο του] Economist. Και εκεί είπατε ούτε λίγο ούτε πολύ να ετοιμάζεστε για επενδύσεις, όχι τώρα, αλλά σε δυο χρόνια, όταν θα γίνουν εκλογές και αν κερδίσετε.
 Και φαίνεται ότι κάποιοι σοβαροί άνθρωποι, και από την παράταξή σας, σας συνέστησαν να έρχεστε εδώ, σε τόσο κρίσιμα εθνικά θέματα – γιατί είναι εθνικό θέμα η ανάκτηση της αξιοπιστίας και η έξοδος από την κρίση – και να μην τοποθετείστε με κομματικό φανατισμό. Κι αυτό το χαιρετίζω. Και είπατε να έρθουν οι επενδύσεις τώρα. Δεν χρειαζόταν, όμως, να το πείτε εσείς. Το ενδιαφέρον πράγματι είναι ισχυρό, πράγματι είναι πρωτοφανές σε σχέση με τα χρόνια της κρίσης και το μεγάλο στοίχημα για εμάς είναι αυτές να τις αξιοποιήσουμε, να αξιοποιήσουμε την επόμενη περίοδο.
Ήρθατε, όμως, ξανά να κάνετε την ίδια κριτική σε σχέση με την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησής μας, το πρώτο εξάμηνο του 2015 και τα επιτεύγματα της κυβερνήσεως Σαμαρά. Και πραγματικά, βλέποντάς σας από τα κυβερνητικά έδρανα να αγορεύετε, μου θυμίσατε την αγαπημένη αυτή ταινία στο ελληνικό σινεφίλ κοινό, τον «Μπακαλόγατο» με τον Χατζηχρήστο: «Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι».
Είναι δυνατόν να μας κάνετε τέτοια κριτική, κ. Μητσοτάκη; Είναι δυνατόν να μας λέτε ότι στοίχισε η διαπραγμάτευση 100 δισεκατομμύρια ευρώ, γιατί συνυπολογίζετε τον τρίτο δανεισμό, τον οποίο πήραμε για να αποπληρώσουμε προηγούμενα δάνεια – όχι καινούργιο χρέος, δηλαδή, αλλά για να αποπληρώσουμε προηγούμενα δάνεια και δεν θα τον αξιοποιήσουμε και όλο – και να συνυπολογίζετε και τις προβλέψεις που είχαν γίνει στο μεσοπρόθεσμο το 2014 για την περίοδο 2014-2018, έναντι των αποτελεσμάτων που είχαμε μετά;
Αν θέλετε να τα συγκρίνουμε έτσι, να τα συγκρίνουμε έτσι, λοιπόν, τύπου «μπακαλόγατου» οικονομικά. Να σας θυμίσω, κ. Μητσοτάκη, τι προβλέψεις είχε το μεσοπρόθεσμο 2012-2015, που αφορούσε τη διετία που διακυβέρνησε τη χώρα ως Πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς και ποια ήταν τα αποτελέσματα. Το 2012 είχαμε πρόβλεψη για ανάπτυξη 1,1%. Ξέρετε πόση ήταν η ύφεση; Ήταν 7%, κύριε Μητσοτάκη! Για το 2013 υπήρχε πρόβλεψη ανάπτυξης 2,1%. Ξέρετε πόσο ήταν η ύφεση, κύριε Μητσοτάκη; Ήταν 3,9%! Για το 2014 υπήρχε πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,1%. Τελικά είχαμε 0,4%.
Με βάση τις προβλέψεις σας, λοιπόν, αν θέλετε να κάνουμε την ίδια μπακαλίστικη λογική, το 2012 θα έπρεπε το ΑΕΠ να ήταν στα 210,8 δισεκατομμύρια και ήταν στα 195 δισεκατομμύρια. Χάσατε, δηλαδή, 16 δισεκατομμύρια. Το 2013 το ΑΕΠ έπρεπε να είναι στα 215,22 δισεκατομμύρια, αλλά ήταν 184,5 δισεκατομμύρια. Χάσατε 31 δισεκατομμύρια. Και το 2014, με βάση τις προβλέψεις σας, το ΑΕΠ θα έπρεπε να είναι 219,7 δισεκατομμύρια. Και ξέρετε πόσο ήταν; Ήταν 185 δισεκατομμύρια. Χάσατε, δηλαδή, ακόμα 35 δισεκατομμύρια.   
Πόσο είναι το σύνολο; Είναι 82 δισεκατομμύρια!
Μην πιάνετε το κεφάλι σας. Για αυτά μας κατηγορείτε εμάς. Την ίδια αριθμητική του μπακαλόγατου.
Και αν με βάση την ίδια λογική σας προσθέσουμε και τα 140 δισεκατομμύρια του δανείου που συνήψατε, που πήρε ο κ. Σαμαράς, τότε μας κάνει 222 δισεκατομμύρια.
Αυτό θέλετε; Αυτό θέλετε να συγκρίνουμε; Να πάμε και στην εποχή Παπανδρέου και να προσθέσουμε και εκεί τις προβλέψεις έναντι αποτελεσμάτων και να προσθέσουμε και τον πρώτο δανεισμό; Να μην πάμε, γιατί ο λογαριασμός θα γίνει σαν τον πύραυλο που εκτοξεύσαμε την προηγούμενη εβδομάδα, τον δορυφόρο. Εκεί θα πάει ο λογαριασμός!
Όμως, έχει νόημα να κουβεντιάζουμε με αυτόν τον τρόπο; Είναι σοβαρή η στάση ενός Αρχηγού Αντιπολίτευσης, που έχει και στις περγαμηνές του ότι γνωρίζει οικονομικά, να έρχεται και να συγκρίνει τέτοια πράγματα; Είναι σοβαρή στάση αυτή για την οικονομία;
Έρχομαι, λοιπόν, στην ουσία, κύριε Μητσοτάκη. Όσον αφορά το πώς θα κριθεί η περίοδος που εσείς κυβερνήσατε με την περίοδο που εμείς κυβερνάμε, να είστε βέβαιος ότι θα κριθεί κυρίως από το κοινωνικό πεδίο. Από το πόση ανεργία εσείς δημιουργήσατε και πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργήσουμε εμείς. Από το πόσες κοινωνικές πληγές εσείς ανοίξατε και πόσες κοινωνικές πληγές θα κλείσουμε εμείς.
Και, βεβαίως, θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό και από το γεγονός ότι εσείς, αν προσθέσουμε τις δύο περιόδους Παπανδρέου και του κ. Σαμαρά, είχατε 65 δισεκατομμύρια ευρώ σε μέτρα και το πώς εμείς καταφέραμε, με το ένα δέκατο, το ένα όγδοο της δημοσιονομικής επιβάρυνσης που είχατε εσείς, να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση. Εκεί θα κριθούμε.
Και έρχομαι σε ένα άλλο σημείο της παρέμβασής σας. Μας κατηγορήσατε ότι είχαμε υποσχεθεί πως θα φέρουμε περισσότερα από τη φοροδιαφυγή και δεν έχουμε φέρει τίποτα. Η κριτική είναι μέσα στη δημοκρατία. Όλοι κρινόμαστε, και οι κυβερνήσεις, και η εκτελεστική εξουσία, και η νομοθετική και η δικαστική εξουσία πολλές φορές. Είναι άλλο ότι είναι σεβαστές οι αποφάσεις της. Όμως, κρίνονται. Αν κατάλαβα καλά, λοιπόν, διαπιστώνω από την επιθετικότητα που βλέπω σε κάποιες δηλώσεις κριτικής και από τη χαρά, λοιπόν, που σας έπιασε με βάση μια τελευταία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ότι μάλλον είστε με την πλευρά αυτών που πρέπει να αποφύγουν, κατ’ εσάς, να πληρώσουν.
Αναφερθήκατε σε κάποια στοιχεία. Να σας πω, λοιπόν, ότι τα βεβαιωθέντα ποσά από τις τελωνειακές αρχές, που αφορούν υποθέσεις παραβιάσεων καυσίμων και καπνικών προϊόντων τη διετία 2013-2014, ήταν 219.239.000 ευρώ. Αυτά ήταν τα δικά σας βεβαιωθέντα.
Τι κάναμε εμείς; Από 1/1/2015 μέχρι τον Μάιο του 2017 στην ίδια κατηγορία παραβάσεων τα βεβαιωθέντα πρόστιμα ανέρχονται σε 711.763.000 ευρώ.
Όσον αφορά τη «λίστα Λαγκάρντ», το 2014 τα βεβαιωθέντα ποσά ήταν 26.620.000 ευρώ. Από το 2015 έως τις 30 Απριλίου του 2017 τα βεβαιωθέντα ποσά είναι 237.964.000 ευρώ.
Όσον αφορά τη «λίστα Μπόργιανς», από το 2015 μέχρι τις 30 Απριλίου του 2017 έχουν βεβαιωθεί 12.710.000 ευρώ.
Και το σημαντικότερο είναι το εξής – γιατί μιλήσατε για κατάρρευση των ελεγκτικών μηχανισμών, είπατε ότι έχουμε σηκώσει τα μολύβια, ότι τους αφήνουμε να περνάνε. Δεν ξέρω βέβαια αν το είπατε με ανησυχία ή με χαρά αυτό. Πάμε λοιπόν στην εθελούσια αποκάλυψη αδήλωτων εισοδημάτων, στην οποία εμείς με τους χειρισμούς μας και με τη νομοθετική παρέμβαση του VDI καταφέραμε και οδηγήσαμε πολλούς φοροφυγάδες, μέχρι τις 9 Ιουνίου του 2017, να δηλώσουν εθελοντικά 3.671.526.000 ευρώ, 3,6 δισεκατομμύρια εθελούσια δήλωση. Εμείς το καταφέραμε αυτό!
Τώρα, κ. Μητσοτάκη, το πώς θα καταφέρουμε και πόσα θα καταφέρουμε να εισπράξουμε από αυτά είναι μια άλλη υπόθεση, στην οποία θα σας θέλαμε σύμμαχο και όχι να μας κουνάτε το δάχτυλο και όχι να χαίρεστε που ενδεχομένως – λέω «ενδεχομένως», γιατί το καλό το παλικάρι θα βρει μονοπάτια – αν ισχύσουν διάφορα θεσμικά εμπόδια, από αυτά τα 3,6 δισεκατομμύρια ευρώ θα χάσουμε κάποια χρήματα.
Αναφερθήκατε επίσης στο θέμα της έρευνας – κι είχαμε και μια μικρή διακοπή, αν και δεν το συνηθίζω – και μας είπατε μάλιστα ότι πρέπει να ντρεπόμαστε. Δεν έχω καταλάβει· αντιστρέφονται οι ρόλοι σε αυτή την Αίθουσα. Πού ήταν οι δαπάνες για την έρευνα επί των ημερών σας και ιδιαίτερα την περίοδο του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου; Ξέρετε ότι είχαν πέσει στο χαμηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ ιστορικά, σε μια εποχή που όλες οι χώρες που θέλουν να κοιτάνε μπροστά επενδύουν στην έρευνα και στην καινοτομία; Εμείς το πρώτο πράγμα που κάναμε, σε συνθήκες πρωτοφανούς έλλειψης ρευστότητας και δημοσιονομικής κρίσης, το πρώτο δύσκολο εξάμηνο του 2015 ήταν να αυξήσουμε τον προϋπολογισμό κατά 200 εκατομμύρια ευρώ στην έρευνα. Ενώ εσείς τον είχατε μειώσει τα προηγούμενα χρόνια, εμείς κάναμε 16% αύξηση στις δαπάνες για την ενίσχυση της έρευνας και θα συνεχίσουμε να διαθέτουμε από τα απαιτούμενα κονδύλια. Έχει φτάσει κοντά στο 1%, είναι 0,96% του ΑΕΠ. Πρέπει να πάει παραπάνω.
Σήμερα ανακοινώνεται η παροχή πεντακοσίων τριάντα οκτώ υποτροφιών σε υποψήφιους διδάκτορες από το ΕΛΙΔΕΚ, το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, που εμείς ιδρύσαμε. Για πρώτη φορά λοιπόν στη χώρα σε τέτοια έκταση δίνονται υποτροφίες επιστημόνων, σε μια προσπάθεια να κρατήσουμε εδώ το πιο σημαντικό δυναμικό της χώρας ή να το γυρίσουμε και πίσω. Μαζί με πόρους από το ΕΣΠΑ, θα δοθούν πρόσθετοι πόροι 240 εκατομμυρίων ευρώ για έρευνα στα ΑΕΙ και σε ερευνητικά κέντρα, επίσης για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση στη χώρα.
Προφανώς δεν σας ενημερώνουν σωστά, γι’ αυτό αντέδρασα. Νομίζετε ότι επειδή έχετε κριτική, με τη δική σας ιδεολογική σκοπιά, σε άλλα ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση, όποιον πάρει ο χάρος. Ελάτε, λοιπόν, να δούμε τι γίνεται στην έρευνα. Ιδρύσαμε και το Ταμείο Επιχειρηματικών Συμμετοχών, με στόχο τη δημιουργία start-up επιχειρήσεων και την αξιοποίηση του ερευνητικού αποτελέσματος και τη στήριξη της καινοτόμου επιχειρηματικότητας. Τουλάχιστον, κύριε Μητσοτάκη, όταν κάνετε κριτική, να γνωρίζετε τα στοιχεία.
Έρχομαι τώρα να σχολιάσω αυτά τα οποία είπατε στο πρώτο μισό της ομιλίας σας. Στο πρώτο μισό της ομιλίας σας δεν μιλήσατε για την οικονομία, αλλά σχολιάζατε κυρίως δύο Υπουργούς. Δεν θα σχολίαζα αν δεν άκουγα μια φράση που πραγματικά με προκαλεί. Μιλήσατε για «θεσμική χυδαιότητα» από την πλευρά της Κυβέρνησης. Και θέλω να σας απαντήσω ευθέως, κ. Μητσοτάκη. Θεσμική χυδαιότητα δεν είναι όταν κάποιος κάνει κριτική ακόμη και σε σεβαστές αποφάσεις σε ό,τι αφορά την εφαρμογή τους, στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης.
Αντιθέτως, θεσμική χυδαιότητα είναι να μιλάτε εσείς για φοροδιαφυγή και «λίστες», που τις είχατε χαμένες στα συρτάρια σας, προσφέροντας αμνηστία στους μεγαλοσχήμονες φίλους σας.
Θεσμική χυδαιότητα είναι τα θαλασσοδάνεια που έπαιρναν τα Κόμματά σας και εκδότες, για να λιβανίζουν την πολιτική σας και με «αέρα» μάλιστα, όπως και οι ίδιοι δήλωσαν στην Εξεταστική Επιτροπή.
Θεσμική χυδαιότητα ήταν οι μίζες της Siemens, που κατέληγαν στα ταμεία των χρεοκοπημένων κομμάτων σας για χρόνια. Θεσμική χυδαιότητα είναι όχι μόνο να χαρίζεις το «Ερρίκος Ντυνάν» σε ιδιώτες, αλλά να φροντίζεις, πριν το ξεπουλήσεις, να νοσηλεύονται εκεί τζάμπα, δωρεάν συγγενικά σου πρόσωπα ή να «δουλεύουν» εκεί με αργομισθίες φίλοι και γνωστοί.
Και θεσμική χυδαιότητα είναι να αξιοποιείς τη θέση σου στην πολιτική για να παίρνεις δάνεια, προσωπικά ή εταιρικά, για δική σου χρήση δανεικά και αγύριστα.
Θεσμική χυδαιότητα είναι να μετατρέπεις μια παράταξη, η οποία έχει μια ιστορία στον τόπο, το κόμμα σου ή οποιαδήποτε παράταξη ή τη μικρότερη – δεν με ενδιαφέρει αυτό – σε βραχίονα επιχειρηματικών συμφερόντων στη Βουλή.
Θεσμική χυδαιότητα ήταν αυτό που κάνατε με τη συνέντευξή σας στο Politico, στο εξωτερικό, όπου «ξεπλύνατε» την Χρυσή Αυγή και δηλώσατε ότι η βία στην Ελλάδα αφορά μονάχα την Αριστερά. Αυτό είναι θεσμική χυδαιότητα!
Και κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το εξής: Φτάσατε στο σημείο σήμερα εσείς να κατηγορήσετε τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι τα κάνουν όλα για την καρέκλα τους. Εσείς τους κατηγορήσατε για αυτό.
Ακούστε, κ. Μητσοτάκη: Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί!
Οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν γεννήθηκαν για να είναι Βουλευτές και αν κάποια στιγμή είτε το Κόμμα τούς το ζητήσει είτε τα πιστεύω τους να ξαναβρεθούν στην βιοπάλη, δεν είναι ανεπάγγελτοι, δεν θα χαθούν. Αλίμονο σε κάποιους άλλους που χωρίς την καρέκλα δεν θα ήταν τίποτε!
Και κλείνω λέγοντάς σας το εξής: Σας είχα πει κάποια στιγμή από αυτό εδώ το βήμα ότι θα γίνετε τελικά ο πρώτος στην ιστορία Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, που θα ζητάτε σχεδόν επί τέσσερα χρόνια εκλογές και αυτές δεν θα γίνονται παρά μονάχα όταν έρθει η ώρα τους θεσμικά. Σήμερα θα σας πω και κάτι ακόμη: Θα είστε και ο πρώτος που θα πανηγυρίζει συνεχώς, επειδή θα νικά στις δημοσκοπήσεις, αλλά όταν έρθει η κάλπη, θα καταλάβετε ότι δεν ψηφίζουν οι δημοσκόποι, ψηφίζει ο ελληνικός λαός και με αυτές τις θέσεις, τα προγράμματα και τις εκλεκτικές σας συμμαχίες δεν θα τον κερδίσετε.
Όταν θα έρθει η ώρα, ο ελληνικός λαός θα συγκρίνει τα πεπραγμένα σας με τα πεπραγμένα μας και τις προτάσεις σας με τις προτάσεις μας, ποιοι έχουν στόχο και παλεύουν για να σηκώσουν ξανά ψηλά την κοινωνία και ποιοι έχουν στόχο να την κρατήσουν βουλιαγμένη στη λάσπη, προκειμένου να ξανάρθουν στις καρέκλες της εξουσίας. Και αυτό ο ελληνικός λαός, να είστε σίγουρος, θα το κρίνει όταν έρθει η ώρα και θα μας δώσει ξανά την επόμενη θητεία, για να μπορέσουμε τους κόπους των δύσκολων επιλογών, που κάναμε στην πρώτη διετία, να τους καρποφορήσουμε στα δύο ακόμη χρόνια συν τέσσερα που μας περιμένουν.

Τριτολογία του Πρωθυπουργού
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι πολύ σύντομος. Θα πω μονάχα δυο πράγματα σε δύο σημεία μόνο.
Το πρώτο έχει να κάνει με τη διαρκή αναφορά του κυρίου Μητσοτάκη σε μια πολύ δυσάρεστη υπόθεση για την ελληνική κοινωνική και πολιτική ζωή, για την υπόθεση ενός πλοίου που βρέθηκε με πάνω από δύο τόνους ηρωίνης και στην πορεία, στη δικαστική εξέλιξη, γίναμε μάρτυρες αιφνίδιων θανάτων πολλών εκ των βασικών μαρτύρων.
Και, βεβαίως, κάνει εντύπωση σε όλους μας το γεγονός ότι αυτή η υπόθεση δεν ήλθε στη Βουλή όταν το πανελλήνιο βοούσε γι’ αυτούς τους αιφνίδιους θανάτους, γι’ αυτήν την εξέλιξη που δεν τιμά ούτε την ελληνική κοινωνία ούτε το δικαιακό μας σύστημα, αλλά ήλθε προσφάτως, όταν η Αξιωματική Αντιπολίτευση επιχείρησε να εμπλέξει τον Υπουργό Άμυνας, κατηγορώντας τον ότι προσπαθεί να παρέμβει στη δουλειά της δικαιοσύνης.
Η υπόθεση αυτή, κύριε Μητσοτάκη, όπως γνωρίζετε, διερευνάται από τη δικαιοσύνη και σε μια υπόθεση που διερευνάται από τη δικαιοσύνη, νομίζω ότι είναι -το λιγότερο- άστοχο να προτείνετε εδώ στη Βουλή να συστήσουμε τώρα Εξεταστική Επιτροπή.
Οποιαδήποτε ένδειξη έχετε, οποιοδήποτε στοιχείο, γιατί μέχρι στιγμής αυτό που έχει βγει στη δημοσιότητα – και από τις δικές σας παρεμβάσεις – είναι ότι ο Υπουργός Άμυνας συνομίλησε πράγματι με κάποιον που βρίσκεται στις φυλακές, όταν αυτός που είναι μέσα τού ζήτησε βοήθεια, προκειμένου να μιλήσει και να μαρτυρήσει, όπως έλεγε – προφανώς δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη σε έναν κατάδικο, αλλά αυτό είπε ο ίδιος – για να δώσει φως σε μια σκοτεινή υπόθεση. Τι έπραξε; Του είπε να πάει στη δικαιοσύνη και να πει ό,τι γνωρίζει.
Εάν έχετε οποιαδήποτε ένδειξη ότι έκανε οτιδήποτε παραπάνω από αυτό, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Δεν χρειάζεται να ζητάτε Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή. Πηγαίνετε στη δικαιοσύνη. Η δικαστική διαδικασία είναι σε εξέλιξη. Δεν μπορεί à la carte να σεβόμαστε τη δικαιοσύνη όταν μας συμφέρει και όταν δεν μας συμφέρει να την αμφισβητούμε. Να πάτε να καταθέσετε ό,τι έχετε, προκειμένου να διερευνηθεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία αυτής της υποθέσεως.
Από εκεί και πέρα, τα συμπεράσματα όλων μας σε σχέση με το κατά πόσο μας έπιασε τώρα ο πόνος γι’ αυτήν την υπόθεση ή όχι, ας τα βγάλει ο καθένας μόνος του.
Κλείνω την τοποθέτησή μου σχετικά με ένα δεύτερο θέμα, που είναι και ο βασικός λόγος που παίρνω τον λόγο.
Κύριε Μητσοτάκη, είχατε σήμερα την ευκαιρία να διορθώσετε ένα ιστορικό ατόπημα που διαπράξατε. Και να το διορθώσετε, διότι πιστεύω ότι δεν πρέπει να παίζουμε με αυτά τα πράγματα. Αυτός ο τόπος έχει νωπή ιστορία και αυτός ο λαός έχει μνήμη και ο ελληνικός λαός θυμάται και γνωρίζει. Γνωρίζει πόθεν προέκυψε και η βία και η τρομοκρατία και μέσα από ποιο κλίμα προέκυψε σε αυτόν τον τόπο η πιο ακραία μορφή τρομοκρατίας, που είναι η καταπάτηση του Συντάγματος και η δικτατορία του 1967.
Γνωρίζει αυτός ο τόπος και γνωρίζει αυτός ο λαός από πού προέρχεται ιστορικά η τρομοκρατία και η βία. Μετά, βεβαίως, υπήρξε και από την πλευρά της άκρας Αριστεράς, όπως είπατε. Θα αναφέρεστε φαντάζομαι στη «17 Νοέμβρη». Δεν υπάρχει κανείς που να το αμφισβητεί αυτό.
Όμως, είναι δυνατόν σε αυτήν εδώ την αίθουσα να έρχεστε ως Αρχηγός μιας ιστορικής παράταξης, η οποία πράγματι συνέβαλε σε αυτήν την κοινή υπόθεση που λέγεται «εθνική συμφιλίωση» και να μας λέτε ότι η τρομοκρατία και η βία προέρχονται μόνο από την άκρα Αριστερά;
Δεν υπήρξε, κ. Μητσοτάκη, σε αυτόν τον τόπο για εσάς η δολοφονία του Λαμπράκη, η υπόθεση «Καρφίτσα», η δολοφονία του Πέτρουλα, η δολοφονία του Τεμπονέρα; Δεν υπήρξε η ακραία μορφή βίας από την πλευρά της άκρας Δεξιάς;
Κύριε  Μητσοτάκη, λυπάμαι πάρα πολύ, αλλά είναι προφανές ότι επιχειρείτε να ψαρέψετε στα θολά εκλογικά νερά του ακροδεξιού ακροατηρίου. Και είναι ντροπή, προκειμένου να χαϊδέψετε τα αυτιά της ακροδεξιάς και της Χρυσής Αυγής, να εμφανίζεστε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τόσο ανιστόρητος.
Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ζητήσω ειλικρινά να ανακαλέσετε αυτήν τη φράση και να προσδιορίσετε τη θέση σας απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, διότι είναι ανισοβαρής, άδικη και ανιστόρητη η τοποθέτηση που κάνατε πριν από λίγο.
Παρέμβαση του Πρωθυπουργού
Κύριε Μητσοτάκη, πραγματικά λυπάμαι γιατί στην προσπάθειά σας, βέβαια, κάπως «να χρυσώσετε το χάπι», επιμένετε σε κάτι το οποίο πραγματικά είναι ανιστόρητο. Και είναι ανιστόρητο για τους εξής λόγους: Πρώτον, εγώ θα σας το βάλω και σε μια ιδεολογική βάση και τοποθέτηση. Εγώ δεν θέλω να αναγνωρίσω – και δεν πρόκειται να το κάνω και δεν προερχόμαστε από την Αριστερά, είμαστε η Αριστερά στον τόπο – και δεν πρόκειται να αναγνωρίσω ως αριστερή ιδεολογία οποιονδήποτε αφαιρεί την ύψιστη ελευθερία που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο, που είναι η ανθρώπινη ζωή.
Δεν πρόκειται να αποδεχθώ ούτε εγώ ούτε κανένας από όλους εδώ που κουβαλάμε μια ιστορία στην πλάτη μας, ανθρώπων που θυσιάστηκαν – θυςίασαν τη ζωή τους στα ξερονήσια για τα πιστεύω τους, ποτέ υψώνοντας το πιστόλι απέναντι σε απροστάτευτους ανθρώπους, αλλά δίνοντας μάχη για τη ζωή τους – αυτό το οποίο με προτρέπετε σήμερα να κάνω: Να αποδεχθώ ότι η βία και η τρομοκρατία έχουν μονοδιάστατα ρίζα ή μήτρα την Αριστερά.
Δεύτερον, και σε πρακτική βάση τώρα, όχι σε ιδεολογική. Κύριε Μητσοτάκη, στη συνέντευξή σας δεν είπατε ακριβώς αυτά. Εκτός και αν δημοσίευσαν άλλα από αυτά που είπατε. Οπότε κάντε ένα βήμα εδώ και πείτε ότι καταγγέλλετε το Politico που άλλα δημοσίευσε και άλλα είπατε. Πείτε το. Είμαστε ανοιχτοί να πούμε όλοι μαζί ότι πρέπει τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να είναι πολύ πιο προσεκτικά, όταν πρόκειται για τόσο ευαίσθητα ζητήματα.
Το Politico, λοιπόν, στο ρεπορτάζ του αναγράφει ότι είπατε «the violence has been almost exclusively from the Left in recent years», δηλαδή «η βία υπήρξε σχεδόν αποκλειστικά από την Αριστερά τα πρόσφατα χρόνια».
Κύριε Μητσοτάκη, αυτή είναι μία ανιστόρητη προσέγγιση και πόσο μάλλον για εσάς που προέρχεστε, πράγματι, από μία οικογένεια που είχε θύμα και γι’ αυτό θα έπρεπε να δείχνει μια ανοιχτή, ανοιχτόμυαλη, ανοιχτόκαρδη θεώρηση.
Είναι δυνατόν να το λέτε εσείς αυτό; Είναι δυνατόν να παραγράφουμε το γεγονός ότι – τώρα είπατε τα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση – μάλιστα και στα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση- τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη υπήρχαν κρούσματα οργανωμένης βίας από την πλευρά της Ακροδεξιάς; Δεν υπήρχαν στην Ιταλία κρούσματα βομβιστικών επιθέσεων ή και στην Ελλάδα από οργανωμένες δυνάμεις της Ακροδεξιάς; Τα παραγράφετε όλα αυτά;
Και ας μην πάμε τόσο μακριά. Ας πάμε πρόσφατα. Τι είναι, λοιπόν, κατά τη γνώμη σας, η Χρυσή Αυγή για την οποία ο κ. Δένδιας – σωστά λέτε και εμείς μαζί του – προχωρήσαμε στη διαδικασία, ώστε να διερευνηθεί δικαστικά η υπόθεση του Παύλου Φύσσα; Κατά τη γνώμη σας, τι είναι η Χρυσή Αυγή; Είναι ένα πολιτικό κόμμα που έχει ίσα πολιτικά δικαιώματα με τα υπόλοιπα κόμματα, επειδή ψηφίζεται από Έλληνες πολίτες. Μάλιστα.
Θέλω να μας πείτε σήμερα εδώ το εξής: Εμείς θεωρούμε -και το λέμε ανοιχτά και δημόσια- ότι η Χρυσή Αυγή, πέρα από πολιτικό κόμμα, είναι η ίδια ή παραφυάδες της εγκληματική οργάνωση, κύριε Μητσοτάκη. Το λέμε ανοιχτά στον ελληνικό λαό. Εσείς θα συμφωνήσετε με αυτό; Ναι ή όχι;

Ωραία. Αφού, λοιπόν, και εσείς το λέτε, τότε μάλλον και στη συνέντευξή σας, αλλά και εδώ, διαπράξατε διπλό ατόπημα, κύριε Μητσοτάκη, και χαίρομαι εάν τελικά συμφωνήσετε μαζί μου και το παραδεχθείτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια κάτω από κάθε ανάρτηση εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των αναγνωστών που τις δημοσιεύουν.
O "Τηλεβόας" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά προτιμά τα ελληνικά και όχι τα greeklish, το χιούμορ και όχι τις ύβρεις.

Επίσης, επειδή πιστεύει στη δύναμη του διαλόγου, αλλά όχι στην εμπαθή και στείρα αντιπαράθεση μόνο για το θεαθήναι, διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια που είναι υπέρ το δέον υβριστικά ή άσχετα με το άρθρο.